Mijn moeder 75 jaar

75 jaar wordt ze vandaag (26 januari), mijn allerliefste moeder. Mijn moeder waar ik zo veel van geleerd heb en gelukkig nog steeds. Niet enkel van wat ze mij en m’n twee broers allemaal weer keer op keer opnieuw gezegd heeft; belangrijke lessen voor het leven, waar we op moeten letten, waar we rekening mee moeten houden, maar vooral ook het voorbeeld zij ons altijd gegeven heeft.

75 jaar, 48 jaar is ze al mijn moeder, zorgen dat ze zich maakt, nog steeds, om haar kinderen en nu ook haar kleinkinderen. Het blijft een moeder in hart en nieren.

Ik hoop zo dat ze trots mag en kan zijn op wat ze ons allemaal meegegeven heeft. Dat ze mag genieten van wat ze van ons als mens gemaakt heeft.

Kinderen opvoeden is echt niet makkelijk. Zeker niet als moeder. Sorry, dit is niet gender-proof, maar ik denk dat er een verschil zit in hoe een vader hierin staat ten opzichte van een moeder. Moeders zijn toch vaker zorgzamer en maken zich zorgen over van alles. Vaders ook wel, maar meer van “Het komt goed”, “Die redt zich wel”.

Ik ga haar vandaag een groot boeket bloemen geven en een heel dikke knuffel en kussen, met de woorden dat ik van haar houd.

En dit blog schrijf ik in de hoop dat er jongeren zijn die dit mogen lezen, hun bewust te maken dat moeders het altijd goed bedoelen, dat als je jong bent je vaak er zo maar van uitgaat dat ze nog lang te leven hebben en het gevoel een moeder en vader hebben zo vanzelfsprekend is. Je er niet bij stil staat dat het zo de 75ste verjaardag kan zijn en de momenten dat je dan nog kunt laten blijken dat je dankbaar bent, steeds waardevoller worden.

Als je dat gevoel eerder te pakken hebt, je eerder bewust bent van hoe bijzonder dat is, dat je daardoor net veel bewuster die mooie momenten samen te delen hebt. Om straks, later, in de hoop veel later, mooie herinneringen kunt hebben en je jouw ouders in je hart een warme plek kunt geven, om ze nooit en te nimmer te kunnen verliezen. Dan zullen ze voor altijd bij je zijn.

Audiologie en kunst

Het magazine voor alle hoorprofessionals; Audiology Infos. Een magazine voor heel Nederland en België. Hoe mooi om aan de collega’s en vakgenoten te laten zien dat vanuit de kennis in de audiologie en de passie in kunst, nieuwe inzichten gevonden worden.

Lees hier het hele artikel.

Delen mag!;)

 

Bent u ook een van die gelukkige verliezers?

Bent u ook een van die gelukkigen die opnieuw net NIET die Staatsloterij of Postcodeloterij gewonnen heeft?

De grootste volksverlakkerij die ooit bedacht is. Mensen een dikke grote wortel voor te houden met elke keer weer de grootste postcodekanjer of grootste eindejaarsknaller ooit. De bedragen waarmee ze ons vanaf begin december al lekker beginnen te maken zijn enorm. Via TV, billboards, zelfs regelmatig de brievenbus, mocht je de verleiding niet kunnen weerstaan, geen mogelijkheid om er aan te ontsnappen.

Het ergste is die postcodeloterij. Daar kun je gewoon niet omheen, want jij wil toch zeker niet die straatbuur gaan zijn die net er naast grijpt. Dus dat gevoel van het verlies willen voorkomen is enkel al een drive om dan maar toch het lot te moeten kopen. Hoe genius is dit alles ooit bedacht om op onze postcode flink geld te verdienen. Want als je eens even een kleine berekening maakt hoeveel de postcodeloterij er zelf mee verdient kom je al gauw van een koude kermis thuis.

En dan ook nog die prijs in alle reclames van de postcodekanjer; 53,9 miljoen! Dat bedrag is niet voor 1 lot, maar voor de hele straat. Dus de prijzen die je kunt winnen zijn eerder in de orde van grootte van enkele tienduizend euro’s in plaats van die vele miljoenen. Of je zou, zoals een aantal jaren geleden, enkel maar twee huizen in één straat moeten hebben. Maar hoe groot is die kans?

Los van dit alles is de kans dat je überhaupt echt groots kunt winnen inimini klein. De kans dat je ernstig ziek wordt of je relatie stuk loopt of een dierbaar iemand overlijdt is vele malen groter.

Daarom, dáárom voel ik mij zo rijk, ben ik dolgelukkig, omdat ik weer een nieuw jaar kerngezond ben in gegaan, ik mijn beide ouders nog regelmatig mag knuffelen, ik mijn prachtige vrouw naast me mag zien liggen als ik deze eerste ochtend in het nieuwe jaar wakker wordt, zij twee kerngezonde kinderen heeft, die superslim, beregezellig en beide zo mooi (als mens) zijn, dat ík er zelfs trots op mag zijn.

Ik ben zielsblij met mijn bescheiden twee talenten om mijn werk als audioloog met passie te mogen vervullen, maar daarnaast ook nog een godsgeschenk heb mogen ontvangen om vanuit gevoel, zonder ook maar enige opleiding, prachtige schilderijen te maken, zonder dat dat mij veel energie kost. Integendeel de kunst mij zelfs veel energie geeft.

Ik prijs mij zo gelukkig dat ik mag terugkijken op een jaar waarin ik vele bijzonder mooie mensen heb mogen ontmoeten, patiënten op mijn spreekuur, de nieuwe vrienden van de hardlooptraining “Just Go” en oprecht geïnteresseerde bezoekers bij mijn kunstexposities. De bijzondere gesprekken die dat gaf over het leven, liefde, gezondheid, kunst en nog veel meer zijn zo waardevol geweest.

Een groot geluk dat ik twee benen heb die mij tijdens het hardlopen vele kilometers door allerlei landschappen hebben gedragen. Van de natuur heb mogen genieten. Door weer en wind.

Om al dat geluk te mogen ervaren is onbetaalbaar. Is met geen geld uit te drukken.

De Staatsloterij, de reclame met het zielige hondje Frekkel laat het ons zelfs zien dat puur geluk in het leven zelf zit. Bewust te zijn van al dat moois wat er al is. Wat vaak zo vanzelfsprekend lijkt te zijn, uiteindelijk zo kostbaar en van onschatbare waarde is. Maar pas het moment dat je dat diep in je hart voelt, je bewust bent van wat je hebt, je dat dan pas intens gelukkig maakt.

Lieve mensen, ik wens jullie allen al dat geluk van harte toe. Ik heb afgelopen jaar gezien dat er genoeg vrienden en goeie kennissen dierbaren hebben moeten missen of zelf ziek zijn geworden, daardoor de afgelopen feestdagen net dan de moeilijkste periode wordt van het hele jaar. Dan hoop ik vurig dat mooie herinneringen, gesprekken, kleine geschenken, aandenkens als een ring, een persoonlijke tekst, een foto of enkel een gedicht, een geschreven kaartje in de brievenbus, dat al die kleine dingen, kracht en sterkte mogen geven om toch weer door te gaan. Het nieuwe jaar vol goede moed te beginnen en nieuw geluk gevonden mag worden. Dat is het voordeel van dit moment, oud en nieuw, het nieuwe jaar. Gewoon weer nieuwe kansen. Wat het levenslot ons ook mag brengen.

Geluk zit h’m in net die kleine dingen die vaak zo vanzelfsprekend lijken te zijn.

Ik wens u allen een gezegend, gezond én gelukkig nieuw jaar!

En die postcodeloterij, die Staatsloterij, met al die miljoenen, kunnen me gestolen worden! ?

Waar ons landje groot in is

Trump en Xi Jinping die nu een staakt het vuren in de handelsoorlog hebben afgesproken. https://nos.nl/l/2261672

Waarom nu?

Poetin en zijn grote vriend de kroonprins van Saudi Arabië laten zien hoe graag ze elkaar mogen op de G20 top. https://nos.nl/l/2261525

Rusland en Saudi Arabië, waarvoor zowat alle wapens notabene in Europa en VS worden gemaakt, lijken hier in hun handjes te knijpen. Want zij worden steeds sterker, rijker. Olie en wapens, VS en Europa kunnen er niet meer zonder. Al zouden we willen, stoppen kan niet meer. Zelfs dicht bij huis, hier net over de grens bij Luik, wapenindustrie voor Saudi Arabië die niet meer te stoppen is. https://nos.nl/l/2259965

En dan nu Trump en Xi Jinping die zien dat zij verliezen, zelfs vrienden worden? Trump als een klein kind wereldpolitiek bedrijft. Hij is het die dan wel samen met Xi groen licht moet geven om de grootste verkoop in de techindustrie van een chipfabrikant goed te keuren. Een prachtig Nederlands bedrijf NXP dat bedreigt wordt met een overname. https://nos.nl/l/2261673

Een overname door Qualcomm uit, jawel hoor daar gaan we weer, de VS! De badboys die alle regels aan hun laars lappen https://nos.nl/l/2213516. Waarschijnlijk ook hier weer dezelfde strategie als wat we zagen jaren geleden bij V&D en nog niet zo lang geleden bij het succesvolle Nederlandse bedrijf Unilever opnieuw werd geprobeerd, gelukkig zonder succes.

https://nos.nl/l/2158904

Met groot geld de aandeelhouders overhalen tot verkoop. Zo sneaky. Want vaak gebeurt dit met heel veel geleend geld om zo een goedlopend bedrijf gewoon kapot te maken. Lange termijn visie is na overname bezuinigen, snijden en opdelen, want het geleende geld moet wel terugbetaald worden. Bij V&D uiteindelijk de doodsteek geweest. Unilever nog net daaraan ontsnapt.

https://nos.nl/l/2158904

Vooral kopje prooi lezen.

Politiek Nederland! Waar bent u nu? Dit zijn de gevaren voor onze toekomst. Overname en opdelen van het bedrijvenpark Nederland. Aandeelhouders die verleidt worden met het grote geleende geld uit de VS. Succesvolle Nederlandse bedrijven risico’s lopen om door deze geldwolven verslonden te worden. https://nos.nl/l/2158781

Akzo Nobel, Unilever, Albert Heijn, Heineken en nog veel meer. Océ van de Grinten, Philips, volgens mij zijn we ons niet bewust hoeveel ondernemend talent er in Nederland zit. Waar ons kleine landje zo groot in is.

En dan maken wij ons druk over grenzen sluiten voor buitenlanders? Wereldpolitiek, geldwolven en macht zijn vele malen grotere risico’s voor ons voortbestaan. En ons is in deze iedereen die hier in dit land woont. Al die kleuren, rangen en standen door elkaar. Ook dat is iets waar Nederland groots in kan zijn.

Escape room Moeder Aarde

Ik word vanmorgen wakker met een zonnestraal op mijn gezicht. Net daar aan die horizon zie ik de zon opkomen. De ster die wij als zon hebben. Acht minuten doet het licht erover om van de zon in mijn oog te komen. En dan vraag ik me af, wie weet dat allemaal? Ik heb het ooit in de natuurkunde lessen geleerd. Slimme koppen hebben dat vroeger ontdekt. Nu, ik hier dit schrijf, weet ik niet meer wie het ooit ontdekt heeft, dus wat doe ik, toets op mijn phone “lichtsnelheid” in en krijg: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Lichtsnelheid.

Mensen, dit is waanzin, dat wij nu in een tijd leven waarin wetenschap en kennis, zo makkelijk voor handen liggen. Ik maak me alleen zorgen, zorgen om het feit dat wat wellicht ons doel is in dit leven, helemaal aan ons voorbij gaat.

Waarom, waarom hebben wij mensen die vaardigheid gekregen om de wetten van de natuur te mogen ontdekken? Want het is steeds weer een ontdekking als we achter iets komen en het kunnen beschrijven. Hoe zou je ooit erachter kunnen komen dat licht een snelheid heeft en dus niet oneindig is? Als ik het niet ooit geleerd had, zou ik er nu helemaal niet bij stil staan. Zou ik het gewoon waar nemen zonder erover na te denken.

Door goed te kijken naar de omgeving, te observeren en creatief te zijn om datgene wat je ziet om te zetten in iets grijpbaars kom je er langzaam achter. Niet voor niets dat kunst en wetenschap zo dicht bij elkaar liggen. Filosofen, kunstenaars en wetenschappers wisten elkaar vroeger ook meer te vinden dan nu. Creativiteit is nodig om te ontdekken en oplossingen te vinden. Een open mind. Thinking out of the box.

Natuurkunde, wiskunde en scheikunde, vakken die de meesten vandaag de dag niet meer leuk vinden, omdat het te abstract geworden is. Zelf heb ik natuurkunde gestudeerd aan de universiteit in Aken, ik was zo blij dat ik het uiteindelijk dat Diplom had en een andere richting kon uitgaan. Einsteins relativiteitstheorie, Heisenbergse Unschärferelation, een punthoofd kreeg ik er van. Waarom? Omdat het niet meer te begrijpen was. Enkel maar theorie, waar ik niets meer mee kon. Ik zie nu jonge studenten worstelen met de exacte vakken, omdat de meeste docenten het niet goed en zonder passie proberen uit te leggen. Er ook geen tijd meer voor is om samen met studenten een stap terug te doen en te kijken naar het waarom. Een enkele gepassioneerde docent of hoogleraar die het lukt om het vak leuk en vooral interessant te houden.

Kennis delen is niet enkel vertellen hoe je het moet doen, maar ook het waarom zou je dat zo en zo doet? Motiveren om het geleerde toe te kunnen passen.

En die ontdekking begin ik zelf nu pas te maken.

Waarom mogen wij als mens al die kennis überhaupt ontdekken?

Ik sprak er deze week in de lunch met een van de aanwezige geleerden over op het “Design for senses congres”. Ook hij had die vraag zich al die jaren geleden gesteld. Waarom hebben wij mensen toch al die kennis voor handen? Wat is het groter doel? Zeventig jaar was deze man en ook nog altijd op zoek naar het antwoord op die vraag. Ik gaf hem mijn gedachte hierover. Toen hij die hoorde waren er sprankelingen in zijn ogen te zien en was hij blij, want dit kon wel eens het antwoord zijn hij altijd gezocht had. Hij ging er zeker nog verder over nadenken. Ik zal die gedachte ook hier met jullie delen.

Alles staat er al, alle kennis is dus nu voorhanden. Google helpt je daarbij. Ook mijn gedachte over het waarom is gewoon al meer dan duizenden jaren bekend. Niets nieuws. Geschriften uit de oudheid die het ons stuk voor stuk in verhalen vertellen. Eeuwen zoekt de mens al naar antwoorden op die levensvragen. Ontdekkingen die dan worden gedaan worden gedeeld en aan elkaar doorgegeven. Wetenschap, kunst, maar ook godsdienst, beschrijven ons het bestaan. Het leven. Maar geven ook antwoorden op het waarom. Het is eigenlijk zo eenvoudig, als we weten waarom en dat we het hier samen moeten doen.

Die zon daar aan de horizon, op acht minuten lichtsnelheid van ons vandaan. Die ster zal ooit sterven. Net als alles wat ons aan leven gegeven is. En hoe een ster sterft weten we ook al. En hoppa Google geeft: https://www.esa.int/esaKIDSnl/SEMUDEWJD1E_OurUniverse_0.html

Ooit gaat ook onze zon er aan en zal in haar sterven alles om haar heen meenemen wat dan op haar pad komt. Ook onze moeder aarde. Ooit zal al dit wat we hier samen hebben opgebouwd gewoon verbranden. Laat die eens even binnenkomen. Er komt dus ooit een moment waarop de zon opgebrand is, maar voordat die helemaal als een kaars uit zal gaan, gaat er eerst nog een enorme explosie zijn, zo groot dat ons hele zonnestelsel daarin verdwijnt. Weg. Er zullen ooit kinderen en volwassenen zijn, de laatste generatie die hier mee te maken gaat hebben. Wij weten nu dat dat later ooit zo gaat zijn. Voor deze mensen moeten we nu al een oplossing bedenken, niet wij nu hier, maar stap voor stap daar naartoe werken. “One small stap for man, one giant leap for mankind.”

Dus ooit wij hier op aarde, kunst, grote gebouwen, alle kennis, geschiedenis, weg? Niets meer?

Is dit misschien niet één soort van grote escape room? Moeder aarde die onze ruimte is waarin we complexe problemen moeten oplossen om ooit deze grootste uitdaging de baas te zijn. Opdrachten waarvan we de antwoorden collectief wel weten, maar het samen moeten doen om het oplossen daadwerkelijk mogelijk te maken. We hebben ook een tijdslimiet en omdat die puzzels die we moeten oplossen zo complex zijn, hebben we wel heel veel tijd gekregen. Nog een aantal duizenden van jaren. Alleen er is geen escape op het moment de tijd om is en de oplossing niet gevonden is.

Ruimtevaart is niet voor niets zo belangrijk. Nu weer een ruimteschip op weg naar de zon en een Marslander naar Mars. Wetenschappers die hopelijk meer informatie gaan ontdekken van wat er in die zon gebeurt en wie weet dat we daar zelfs ooit invloed op kunnen gaan uitoefenen.

Een escape room. Meerdere teams. Kunnen we weer van leren. Zij die daar goed in zijn bewaren de rust, laten iedereen in z’n waarde, zorgen ervoor dat naar elkaar geluisterd wordt. Zij die een leider hebben die voor harmonie zorgt, rust en overzicht houdt, hebben een groot voordeel. Dat zijn de snelste. De winnaars.

Ruzie, geschreeuw, paniek en geen orde en geen samenwerking, maakt het bijzonder moeilijk en zijn meestal degene die verliezen.

Grappig dat dit ook zo voor onze wereld geldt. Onze opdracht is, met alle kennis die we hebben, een uitweg te vinden. Een escape. Al dit heeft een doel, om samen oplossingen te vinden. En niet iedereen hoeft nu wetenschapper te worden, maar zij die in die escape room naar die wetenschappers luisteren en al dat weer combineren zijn vaak degene die aan de knoppen draaien en de rust hebben om kennis in daden om te zetten. Ouders die hun kinderen op orde houden. De creatieveling die iets nieuws bedenkt. De humorist die een lach op ieders gezicht tovert en het leuk houdt. De denker die het weer serieus maakt. En het mooiste moment is dan toch het gevoel van overwinning waar het als team zo goed gelukt is. Elkaar te waarderen, te feliciteren. Een blik van: “Dat hebben WE toch SAMEN even gedaan.”

Ciudad de las Artes y las Ciencias

Ciudad de las Artes y las Ciencias

“The city of art and science”

My heart is jumping around!

Architecture is even beyond the impossible. Laws of physics at the highest level. With the greatest respect for lines and nature.

We can make miracles happen! If only we would focus together on what really matters in life. Men can make dreams come true, if only we could work together.

Make art and science! Not war!

Trump and Poetin going on nuclear weapons again, as if we are going back in time. Lots of tax money flowding away to arms and nuclear bombs. Tax money which also could be used to make this world a better place.

Their idiotic politics in which words are getting worse and worse, transformed into military actions, which in time will end up again in a wake-up-call to see that the power of nuclear bombs will give in the end no winner at all. Only LOSERS!

Go for Trump! Support Erdogan, just vote Wilders, great men who have only in mind that they have to fight THE EVIL, whatever that may be.

I am convinced that even their own way of acting in politics is the source of many problems they have to fight. Johnson in the Brexit did it, Trump in his threats to China. And Poetin the way he act to Trump and that makes the whole political circus complete. Management of world leaders today, an example to all the children. Worriors who will be remembered as the saviours of the world.

Go on and make war! Go and make a whole collection of nuclear bombs, so many that one can destroy four times the whole world. Money is of no issue, we have to pay to keep us safe. And as a member of the NATO the Netherlands of course has to join in. We will be lucky that at the time it is at the highest risc, Wilders of course will be president of the Netherlands and be best friends with Trump.

So yeah, the architecture makes me very happy, but sad at the same time, to see that we could make miracles happen, in architecture, but even more in health care and to poverty in the world. But at the time world politics makes it impossible to spend money on the good things.

I hope we can share the good vibes…in that inspiration will still make the impossible possible.

Where art meets science!;)

First Man

“First Man”. Wat een film!

Neil Armstrong, als mens. De offers die hij bracht om zijn missie te voltooien. De twijfels, de angsten, het waarom.

Maar het gaat niet enkel om de persoon Neil Armstrong, het is meer dan dat. De film laat ook de kwetsbaarheid en klunzigheid van ons als mens zien, van de andere kant ook de kracht en de kennis, de ongelofelijke slimheid waarmee met de kennis van natuurkunde, wiskunde en scheikunde überhaupt ruimtevaart mogelijk is.

Waarom?

Neil zei het, onze twee Nederlandse astronauten zeiden het, letterlijk komt het ook hier weer opnieuw in deze film naar voren; wetenschap geeft ons een ander perspectief.

Als je vanuit de ruimte naar moeder Aarde kijkt, pas dan zie je de kwetsbaarheid van dit leven. Dat dunne schilletje atmosfeer rondom ons dat deze wereld beschermt tegen al die gevaren vanuit de ruimte, de chemie en fysica die dit mooie leven bedreigen. Zonder zuurstof alleen al is leven niet mogelijk. Maar is er te veel en komt er ook maar één vlammetje bij is het je dood. Test-missie Gemini waar 3 astronauten levend in de cabine verbranden, ook die gebeurtenis komt in de film voor.

“Wij zijn allemaal astronauten” zei André Kuipers op het college hij gaf in het Openlucht theater hier in Valkenburg. Moeder Aarde is onze ruimtecapsule. En we zullen het hier met z’n alle moeten doen.

Neil, André, Wubbo Ockels, spraken erover, kijken vanuit het andere perspectief dat ons aan het denken zet. Wubbo Ockels die het zelfs probeert op zijn sterfbed om met woorden het ons zo duidelijk te maken en daarmee mensen hoopt te inspireren goed te doen.

Ik schreef er na dat college van André Kuipers in 2016 al een blog over.

Benieuwd naar wat die boodschap is?

Wil je weten waarom we wellicht vakken als wis-, natuur- en scheikunde hebben? Waarom ruimtevaart zo belangrijk is?

Wat is überhaupt het doel van al dit?

Lees hier een samenvatting van het college astronaut Kuipers:

http://blog.dyonscheijen.nl/2016/09/04/er-zijn-zo-veel-meer-sterren-en-planeten-in-het-universum-dan-alle-zandkorrels-op-al-de-stranden-op-aarde/

https://youtu.be/PSoRx87OO6k

Banksy did it again!

Banksy did it again! He, she or of even they, nobody knows who Banksy is, so one can ask why everyone thinks Banksy is a man?

But nevertheless Bansky made again a huge statement with this self-destroying artwork.

https://youtu.be/OTJjL6a2Oec

What is it Banksy wants to say? Knowing the artwork of Banksy, I think he is making fun of the way expensive art nowadays has changed into a kind of extraordinary investment, where only a few people in this world can afford it?

Mark Rothko he too made a same kind of statement. He once got a commission to make huge paintings for a very exclusive restaurant in New York, the Four Season in the Seagram building. The paintings were finished, but then he wondered what was the environment the paintings would be exposed to. So he went over to that expensive restaurant, sat down, eat and drinked for a while looking at all the people in the restaurant. Then he thought that this was an environment he definitly not had the feeling to expose his artwork to. These people would never appreciate the art as he had meant art to be. So he called of this whole commission and send over the “Seagram Murals” as a gift to the Tate Modern in London. Everytime I visit London I go there and sit down in this “Seagram Mural – Mark Rothko” room. One can walk in there for free!

And what makes it such an incredible statement. The day these painting arrived at the Tate Modern, Mark Rothko was found dead in his art studio in the states. He had killed himself, 25th Februar 1970, three weeks later I was born! 18th March 1970.

Bansky, Gehard Richter, Damien Hirst, Jeff Koons, they all are living artist who are now living in a time where they get the respect and therefor also the credits of their artwork during life. And that is so great. Knowing the stories about former artist living in very poor circumstances. For example Vincent van Gogh. I did a study on his live, his ear accident. And from his more than 800 letters to his brother Theo, we now know in detail how he lived. Vincent was so poor he was financial dependent of the charity of his brother. Vincent only sold one art piece during his live. About €1000,- he recieved for it. And he had so many dreams, one of which we know about is the Yellow House in Arles. He wanted to set up a place where artist could meet eachother and learn from eachother. Vincent had hoped that his friend Paul Gauguin who was more succesfull at that time, could have helped him, but in the end the got in a fight. The ear accident was maybe a result out of that. A whole story is written in 2016 about all this in a book of Bernadette Murphy; The ear of Van Gogh; the true story.

What we can see is that most artist have amazing, mostly during their time they live, crazy ideas. Some of them are lucky to make them come true, others die poor and after that people learn from their thoughts and take over the dreams, even then make them bigger then the artist could even imagine.

Mark Rothko is now in the Tate Modern, everyone can walk in for free and watch the Seagram Murals. One can sit their for hours enjoying these masterpieces.

Vincent van Gogh museum in Amsterdam, an amazing place, thousands of visitors every day! People standing in a row waiting on their timeslot to go in. And then all these beautiful paintings, his selfies from that time. Van Gogh made more than fourty selfportrets, he was so poor he himself was the model he could paint by looking in the mirror. That is the reason we see Van Gogh in his portrets the way he looked at himself through the mirror.

A crazy world. Van Gogh’s paintings are now in the catagory of the most expensive paintings ever sold. Mark Rothko’s Seagram Murals they now get the attention they never could have had in that restaurant.

And Banksy’s destroyed painting has doubled his vallue directly after it was destroyed.

Art is a strange way to reflect how we people live. It is time that art gets its vallue during the time the artist can enjoy the creativity and the success of all this. So maybe from out of that new worlds are to be discovered.

Art meets Science!

Vrijheid van meningsuiting 2.0

Vandaag de eerste congresdag NVKF. Nederlandse Vereniging Klinisch Fysici. Heel veel geleerd over techniek en de audiologie. Het thema “Daar zit muziek in” is ons natuurlijk als klinisch fysicus – audioloog op het lijf geschreven.

In de plenaire sessies ging het óók over cybersecurity en de blockchain-technologie.

Hoe apart dan als de dag wordt afgesloten met avondspreker humorspecialist, Michiel Peerenboom, die enkel met data van klinisch fysici gevonden op internet, bijna de gehele avond vult met de ene goeie grap na de andere. Voorzitter Lieke Poot steelt hierbij met haar tweets op een positieve manier de show.

Peerenboom maakt fake news zo fake dat het bijna echt is. Of was het toch echt?! Authentieke digitale informatie over ons, de fysici, de persoon, over ons vak klinische fysica op het web. Ik zie ook tweets en foto’s van collega’s én van mezelf voorbijkomen. Tweets die ik zelf niet meer wist dat ik ze ooit geschreven had.

“Gesproken woorden vergaan, geschreven woorden blijven bestaan”. Een spreuk van mijn pa die lang geleden een drukkerij had, nu krijgt die spreuk wel een geheel andere betekenis. Ze blijven inderdaad bestaan, die woorden die niet vergaan en erger nog, je kunt er dus altijd weer op aangesproken worden ook al is dat moment, die context waarin je het schreef allang voorbij.

Met al dit vandaag gezien, gehoord, besproken is mij één ding duidelijk geworden. De woorden van Minister Kaag op 30 september jongstleden in Amsterdam bij de Abel Herzberglezing 2018: “Wees niet stil, wij zijn met velen”, haar roep om een tegengeluid te durven geven, begrijp ik nu nog beter.

We gaan een tijd tegemoet waar je als persoon, als mens, heel kwetsbaar gaat zijn. Elk woord, foto of like op het digitale web staat er voor eeuwig op. En ooit, dan ben jij het vergeten, maar dan is er een cabaretier die er even van uitgaat dat wat er openbaar staat op het world wide web, ook zonder probleem gebruikt kan en mag worden om er grappen mee uit te halen.

Nu nog grappig, maar waar hier nog gelachen wordt kan het geschrevene straks anders worden geïnterpreteerd.

Daarbij komt dat het schijnt dat hackers je makkelijker weten te vinden. Wat je doet, waar je bent. Even een paar klikken en genoeg informatie online te vinden. Onze avatar, de digitale persoon die mijn naam draagt en ik zelf ook nog wel ben, maar in het echt toch heel anders is, krijgt een eigen bestaan.

Wat mij vanavond opvalt bij ook maar één tweet die ik in mijn onschuld toch nóg schreef over die blockchain en de bitcoin en net gepost heb, dat er meteen mensen op reageren zonder een echt profiel. Mensen die een bijnaam hebben die zeker geen normale naam kan zijn. Nee, het is volledig anoniem, zonder een link naar een naam of persoon die te traceren is. Veilig. Makkelijker ook om zo een mening “openbaar” te delen. Te schrijven wat je maar denkt. Niemand die je vindt.

Vrijheid van meningsuiting 2.0? Je mag je mening wel uiten op het moment je vrij bent van je eigen naam?

Welkom in de nieuwe wereld. Of is het de oude wereld? Terug in de tijd. De tijd vóór Napoleon, waar mensen nog geen namen hadden, geen adres. Anoniem. Alles kon, alles mocht. Geen grenzen. Wie deed je wat? Chaos.

“Wees niet stil, wij zijn met velen.”

De stilte doorbreken? Je stem laten horen? Welke stem?

Is die stem nog wel van mij?

Ik ga slapen, morgen vroeg op en mag ik een lezing geven over kunst en tinnitus. Twee werelden waar ik mij zo graag wel in wil verliezen. Waarom?

Het antwoord gaf vandaag een oud-collega, klinisch fysicus, Peter Kraft.

Omdat wij klinisch fysici zijn, natuurkundigen die van van nature van mensen houden. Wellicht heeft hij daar een punt. Want oprecht: Ik houd van mensen, met of zonder een echte naam.

Morgen weer een nieuwe dag.

Ferrari World

De Turksche Lira in een vrije val, de financiële markt siddert op haar fundamenten. Net als de Ponte Morandi zou de markt als een kaartenhuisje in elkaar kunnen storten. Voorzorgsmaatregelen geboden? Bezuinigingen op onderhoud bruggen? Handelsoorlogen?

Maar waarom, waarom laat de politiek geld zo veel belangrijker zijn dan het leven om ons heen?

Alles is voor handen, we kunnen de grootste ingenieuze bouwwerken maken, ik zet de TV aan en kijk naar miljardairs die hun droomhuizen laten bouwen en er met waanzinnige constructies en extraorbitante bedragen architectonisch wonderen worden neergezet. Ferrari World Abu Dhabi in de Verenigende Arabische Emiraten spant de kroon, een door de mens ontworpen en daadwerkelijk gerealiseerd gebouw, een bouwwerk dat elke grens van de wetten der natuur en financiële mogelijkheden te boven gaat. Arbeiders in onmenselijke omstandigheden als poppetjes worden ingezet, de opdrachtgever als een koning, nee, als een Romeinse keizer het terrein komt checken en ook nog eens een arrogante houding heeft en een grote mond over details die kant nog wal raken. Maar het moet en zal gemaakt worden, kost wat kost.

Geen enkele empathie of gevoel voor wat daar voor een wonderbaarlijks is ontstaan. Mensenhanden iets mogelijk hebben gemaakt dat het menselijke denkvermogen van velen overstijgt, behalve dat van de architect die het ontworpen heeft. Met grote ogen kunnen we zelfs vandaag de dag vanuit Google earth het rode Ferrari-dak vanuit het heelal zien. Waanzin, Google maps Ferrari World Abu Dhali en aanschouw het wonder vanuit het heelal.

En tegelijk gaan er duizenden mensen dood, omdat er geen geld is ze een dak boven het hoofd te geven. Worden teruggestuurd in boten. Tegelijk zijn er twee van diezelfde kemphanen als die Ferrari baas die al te graag met hun machtspositie en hun ego aan het spelen zijn op het wereldtoneel. Twee heren die zo dom zijn en niet inzien dat met die grootheidswaanzin, een hele wereldbevolking onder angst en verderf leeft, enkel omdat zij zo nodig op hun manier politiek willen bedrijven. Hun namen voor altijd de geschiedenis zullen ingaan als de mannen die met hun enorme drang naar macht net dat verloren hebben waar zij groots in wilde zijn. Als een groot mens die wonderen zou verrichten.

Terwijl dat laatste zo eenvoudig is. Zo makkelijk. Want iedereen zou dat kunnen. Daarvoor is rijkdom in geld niet nodig. Rijkdom. Rijk en dom, dat die woorden überhaupt samen kunnen gaan zegt ook al genoeg. Wat is rijk? Rijk is niet heel veel geld. Rijk is om goed te doen en zo sterk te zijn dat uiteindelijk iets groters ontstaat dan een dak of een groot huis boven je hoofd. Rijk is die persoon die er voor vele anderen heeft kunnen zijn. Rijk is degene die vanuit een goed hart de wereld voor vele anderen een beetje beter heeft kunnen maken.

Een inspiratiebron voor anderen om ook enkel goed te gaan doen. Dat is pas rijk.

Geld speelt dan geen enkele rol meer, die persoon is zo groots en heeft zo veel om te geven. Daar komt geen einde aan. Aretha Franklin, dat ze moge ruste in vrede, respect voor wat zij ons heeft achtergelaten. Een schat aan waardevolle inspiratie, teksten in de muziek, een kunstenaar met woorden. Maar vooral haar kracht om een goed mens te zijn.

Zo veel mensen die zo zouden kunnen geven, maar die power die ze hebben niet op deze manier inzetten en al die rijkdom die ze hebben domweg laten wegvloeien en vergaan. Rijkdom heeft pas zin als het ook wordt ingezet om er wonderen mee te verrichten. Wonderen waar de mensheid ook iets aan heeft. Elon Musk heeft het een beetje in zich, maar zijn grootheidswaanzin staat deze man ook vaker in de weg, dan dat het iets brengt. Op Mars gaan we echt niet kunnen wonen. Ons eigen melkwegstelsel gaat er sowieso ooit er aan. We zullen zelfs verder moeten gaan dan Mars om te overleven. Maar goed het is een begin. Zoals André Kuijpers zo mooi zegt, in de ruimtevaart zijn we net het stadium van baby aan het ontgroeien. We hebben nog net het lopen geleerd. Er is nog zo’n lange weg te gaan. Letterlijk en figuurlijk.

Anderen die geven vanuit rijkdom, Bill Gates. Mark Zuckerberg. Zo veel te geven en vooral de wereld een beetje beter willen maken. Maar dat is echt niet genoeg. En het is nog wereldwijd geen common good. Het zou een manier van leven moeten zijn. Als dit namelijk een collectieve levenswijze zou kunnen zijn, dan zou geld geen probleem meer hoeven te zijn. Zij die dan veel te geven hebben, rijkdom hebben, delen het waardoor ook anderen weer meer te geven zouden hebben en we doelen die de wereld zouden kunnen verbeteren tot uitvoer zouden brengen. We zouden nog veel meer wonderen kunnen brengen, niet enkel architectonisch, maar zeker ook in de medische wereld. Onderzoek zou sneller gaan en meer succes geven. Iedereen gelukkig.

Is talent niet ook uiteindelijk wat ons als mens gegeven is?

De kennis en kunde om er samen hier op deze aardkloot het beste van te maken? Ieder heeft zo zijn eigen talent. Dat maakt ook dat we samen moeten werken. En het talent van iemand anders moeten koesteren, iemands talent moeten gunnen.

Zodat we die rijkdom die we samen hebben kunnen doorgeven aan onze nieuwe generatie, de kinderen die na ons komen en straks zelf volwassen zijn en dat moeten doorgeven om als mens te groeien. Zelfs een zangeres kan wonderen verrichten, anderen kracht geven om moeilijke tijden te doorstaan of een inspiratiebron dus zijn om goed te doen.

Zou het daarmee niet een groter doel kunnen bedienen om als mensheid in dit immense heelal te kunnen overleven?

Miljarden lichtjaren kijken we nu al in de ruimte weg en nergens anders in die oneindige ruimte space is er ook maar een plekje te vinden waar we vergelijkbare omstandigheden hebben als hier op planeet aarde. Deze ini mini tiny place is een groot wonder dat het überhaupt bestaat!

Vraag een astronoom of een of andere natuurkundige hoe bijzonder het is dat wij hier op aarde exact die temperatuur hebben, water, lucht en vuur in balans zijn, dat wij hier kunnen (over)leven. Kunnen leven zonder ook maar enige vorm van hulpmiddelen. Wij kunnen als het ware naakt op deze aardbol rondlopen! Nergens anders in het heelal, NERGENS anders is dat mogelijk. En dat wonder maken wij en vooral die idiote egos als een Trump en Erdogan helemaal kapot. We laten handel en geld, macht en geweld belangrijker zijn dan het grote cadeau dat ons gegeven is, Leven!

De mens zelf is al als een kunstwerk, als je er langer naar kijkt ga je pas de waarde zien die er echt in zit. Pas dan ga je het nog meer kunnen waarderen dat de mens,

het leven, iets wonderbaarlijks is.