Europa!

Het is weer bijna zo ver, één moment waarop we onze stem kunnen, maar ik denk nog meer, “moeten” laten gaan horen. Net nu in deze tijd.

Europese verkiezingen. Het Europa, waar we langzaam naar toe zijn gegroeid de afgelopen decennia. Een krachtig Europa dat nodig is om sterker te staan tegenover grootmachten in de huidige wereldproblematiek. China probeert het al een tijd om dit orgaan te (ver)breken. Verdeel en heers is hun gekozen strategie. Afspraken met Italië maken waardoor de rest van Europa het nakijken heeft, werken het machtige China in de hand. Zodat op termijn een groot deel van Europa in handen valt van China? Dat is het laatste wat we willen. Net datgene waar iedereen bang voor is, het verliezen van een eigen identiteit, zal dan snel bewaarheid worden. Rijke machtige Chinese en nog rijkere Russen, die overal de boel aan het overnemen zijn en enkel daarmee rijker worden en sterker. In Europa en ver over zee. Grote hotels op Bali, Indonesië, die door Russen en Chinese worden opgezet en zo steeds meer macht krijgen over het land.

Een nieuwe manier van landje pik, niet met geweld, niet met bommen, maar met financiële overnames van zaken die voor het voortbestaan van een land belangrijk zijn. America en China die nu toch echt in een handelsoorlog zijn. De gevolgen hiervan binnenkort duidelijk worden. Eerst de financiële markt, daarna langzaam het dagelijkse leven beïnvloeden.

Nieuwe tijden.

Daarom, laten we mensen steunen die blijven vechten voor een gezamenlijk Europa. Politici die het wagen om nog voor één Europa te staan, ondanks de enorme bagger die ze op social media over zich heen krijgen gestort. Een tijdje volg ik Frans Timmermans. Ondanks de vele nepaccounts en trollen die hem op Facebook voor alles en nogwat uitmaken en hem de vreselijkste dingen toewensen, blijft hij staande, gaat hij nog steeds voor dat waar hij al langer voor staat; een verenigd Europa. Dat waar we naar toe moesten groeien om de vrede te bewaren, gelijke rechten te bedwingen en om wereldproblemen gezamenlijk aan te pakken.

Nieuwe tijden.

We kunnen echt niet meer terug naar hoe het ooit was. Grensbewaking met paspoortcontroles. Als je dan de grens bij bijvoorbeeld Duitsland over wil gaan en spullen gaat kopen, dat je aan de grens gecontroleerd wordt en extra moet bijbetalen.

Ik herinner me de tijd dat dit zo was, dat je in een rij stond te wachten, zenuwachtig, in de hoop dat alle papieren in orde zouden zijn. Ik herinner me nog lang geleden, met broers en ouders op vakantie in Oostenrijk, waar we aan de Duitse grens terug werden gestuurd, iets niet klopte met onze passen. Als kind kon je in Nederland bij je ouders op het paspoort staan, maar in Duitsland niet. Dat kregen we de ambtenaar aan de grens niet duidelijk gemaakt. Omdraaien en honderden van kilometers omrijden, om vanuit een andere grensovergang het te gaan proberen.

Naar die tijd wil je echt niet meer terug.

Vooruit denken.

Laten we vooral vooruit kijken. Wat hebben we nodig, hoe staan we samen sterk?

Mensenrechten bewaken, zij die de pech hebben in het verkeerde land geboren te zijn, te helpen een nieuw bestaan op te bouwen. Maar los daarvan, hebben we heel veel mensen nodig om deze maatschappij draaiende te houden. Genoeg werk dat er ligt en werk maakt werk. Zij die genoeg geld verdienen, gaan dit ook weer spenderen en zo verdienen weer anderen. Gaat het vele anderen goed, dan gaat het iedereen goed. Elkaar successen gunnen. Denken in mogelijkheden, niet in onmogelijkheden. Bruggen bouwen, in plaats van muren. Hoe meer we willen vasthouden en begrenzen. Hoe meer we gaan verliezen.

Net nu in deze tijd van groot belang om te kiezen voor harmonie. Samen sterk. Hulp bieden aan zij die het nodig hebben.

Egoïsme, zelfverrijking, eigen volk eerst, grenzen dicht, al dit streven hebben we hopelijk toch van geleerd dat het strijden voor dergelijke ideologieën op voorhand het gevecht al verloren is.

In de huidige politiek is social media een belangrijk element geworden bij het motiveren en informeren van de grote massa. Politiek en met name de democratie, is wellicht daarom nu nog belangrijker geworden dan het ooit al was. Vele mensen die nog denken het komt wel goed, mijn stem doet er toch niet toe. De massa wint. Maar net daarom is het net nu van groot belang om jouw stem te laten horen. Elke stem die nu geen stem lijkt te zijn, is net een stem voor zij die het grootste lijken te zijn en het helemaal niet zijn. Want de algemene tendens is anders dan het politieke veld laat zien. Een groot deel heeft er genoeg van, gaat daarom niet stemmen. Laat de boel de boel. Is het zeker niet eens met de ontwikkelingen die we zien. Maar media en vooral social media focussen enkel op dat wat het luidste van zich laat horen. Zij die de grootste en grofste bek kunnen trekken krijgen een podium, krijgen daarmee een stem. Een stem die eenzijdig klinkt en acties beloofd die in de huidige tijd helemaal niet meer mogelijk zijn. Terug naar hoe het ooit was kan echt niet meer. Een typische Nederlander, Belg, Duitser, Turk, Marokkaan of Italiaan, bestaat niet meer. “Terug naar eigen land” kan niet meer, bestaat niet meer. We zullen het met elkaar moeten doen. Een mix van alle culturen en kleuren door elkaar. Van elkaar moeten we gaan leren, open staan voor nieuwe dingen. De wereld groter maken dan die nu is. Elkaar gaan horen. Elkaar gaan zien.

Europa zal nog moeten groeien. Generaties zullen het nog moeten gaan ervaren, dat elkaar vinden, samen sterker maakt.

Laten we kiezen voor één Europa.

Homo deus

Ben nu een boek aan het lezen: Homo Deus, Yuval Noah Harari. Een kleine geschiedenis van de toekomst. Hoe toepasselijk in deze tijd. Het boek zet me aan het denken. Een aspect bijvoorbeeld wat echt even iets duidelijk maakt en in perspectief zet:

In 2010 zijn er drie miljoen mensen overleden aan obesitas en verwante ziekten, terroristische aanslagen wereldwijd 7697 mensen.

Terroristen spelen in op angst en zetten aan tot haat. Het is een show die aanzet tot angst en paniek om zo hele bevolkingsgroepen op te zetten tegen elkaar.

Een prachtig voorbeeld wordt gegeven, net als een mug in een porseleinenwinkel. Die mug kan geen theekopje omgooien, maar kan wel een stier in die ruimte helemaal gek maken als die in het oor gaat zoemen en die stier alles omvergooit.

Een eenmansactie die een hele stad op slot gooit, de meest speciale politie-eenheid de straat op gaat en alles uit de kast wordt gehaald om “veiligheid” te creëren. Terwijl net het tegenovergestelde gebeurt.

Zie de gebeurtenissen Utrecht, maar ook al vele andere aanslagen, waarbij het in de meeste gevallen zelfs geen terrorist was, maar een waanzinnige die een eenmansactie voerde.

Het kwaad is dan de actie en reactie van de mensheid zelf. Van een mug een olifant maken en het kwaad is geschied. Een politiek veld wordt er gecreëerd om nog meer verdeeldheid te genereren. Bevolking nog meer uit elkaar te drijven en de schijn te wekken door grenzen te sluiten en het kwaad buiten te houden, schijnveiligheid. In een tijd waarin wapens steeds makkelijker te krijgen zijn en er waanzinnigen zijn die tot een wanhoopsdaad gedreven worden en onschuldige mensen gaan vermoorden.

Maar het ergste van dit alles is, de focus op enkel dat wat zo negatief is. Verbanden met godsdiensten leggen die zelfs geen enkele relatie hebben met religie of afkomst.

Wat er dan sowieso gebeurt is enkel dat zien en horen wat ook een onderbouwing is van die eigen negatieve gedachten.

Twee elementen die hierin een rol spelen. Het eerste is enkel de focus op het negatieve. Als je een dikke zwart stip op een A4 tekent en vraagt aan een groep mensen om te beschrijven wat ze zien, zal een groot deel enkel de zwarte stip noemen en het helemaal niet hebben over al dat wit er om heen of het papier, het materiaal waarop de stip geschreven is.

Tweede is de mindset op dat wat je graag wilt zien en horen. Vergelijkbaar met als een koppel in blijde verwachting is, zij dan veel meer zwangere vrouwen zien. Of als iemand een bepaald merk auto gaat kopen ook dat specifieke merk meer op straat gaat zien. Dus zij die social media bekijken of het nieuws even scrollen, dan vooral dat zien om hun eigen kleur nog meer te onderbouwen.

En dit alles maakt dat mensen vanuit een bepaald perspectief naar de wereld kijken, zorgen hebben en uiteraard daar naar gaan handelen.

Wat ik hoop dat toch veel mensen het mooie blijven zien van de mens. Vanuit de gesprekken die ik met zo veel patiënten heb, gesprekken die waarschijnlijk nooit voor een groot publiek te horen zullen zijn, gesprekken die vaak genoeg gaan over dat wat iemand heel erg raakt en men zeker niet zo maar naar buiten brengt, maar wel stuk voor stuk kleur geven aan de mensheid. Ik hoop dat er genoeg mensen positief blijven kijken naar andere culturen, van elkaar leren en nieuwe dingen ontdekken, open minded zijn en daarmee elkaars wereld beter begrijpen.

Het boek Homo Deus laat ook zien dat enkel nog maar twee generaties geleden, ziekten, oorlogen en natuurrampen miljoenen slachtoffers heeft gemaakt, dat we nu in een tijd leven waarin er al twee generaties zijn die geen oorlog kennen. Epidemieën bijna altijd te behandelen zijn. HIV, aids, SARS, ebola, noem maar op, het gaat “even” aan ons voorbij. De zwarte dood en de Mexicaanse ziekte hebben nog niet zo lang geleden hele bevolkingsgroepen van de aarde gevaagd. In een tijd dat bovennatuurlijke krachten en God als enige oplossing werden gezien.

We leven nu in een tijd waarin er niemand meer omkomt van de honger. Er wel genoeg arme mensen zijn die in diverse landen honger lijden, maar er niet meer aan overlijden. Het zou nog zo veel beter kunnen, alleen als we elkaar meer zouden vinden. Grenzen niet zouden bestaan en er meer geld verdeeld werd. Om ook die mensen te helpen die het echt nodig hebben.

Zij die dit kunnen lezen, hier nu, ik weet zeker, jij hebt een dak boven je hoofd, elke dag te eten, een bed om in te slapen, een ziektekostenverzekering, je kunt gaan en staan waar je wilt, hebt mensen om je heen waarmee je kunt praten en last but not least, vrijheid. Vrijheid om dit hier te lezen, een mening te hebben en het is aan jou wat je doet. Welke steentje zou jij kunnen bijdragen om deze wereld een beetje beter te maken voor zij die het geluk niet hebben gehad in het goede land geboren te zijn?

Kleur doet er nu niet toe!

Vreselijk wat er gisteren heeft plaatsgevonden in Utrecht. De impact die deze aanslag heeft op de families, vrienden en kennissen van de overledenen, de gewonden en ooggetuigen is enorm. Maar ook de hele maatschappij, zelfs het sociaal stelsel krijgt weer behoorlijk wat klappen.

Baudet met zijn FvD die als enige politieke partij toch nog campagne voert en deze vreselijke gebeurtenis zelfs gebruikt om hiermee VVD en CDA als verantwoordelijke aan te wijzen. Terwijl al duidelijk is dat de aanslagpleger, deze 37 man, een waanzinnige is. Die man zat nog enkele weken geleden vast vanwege meerdere zaken bekend bij de politie. Zo ook voor een verkrachtingszaak en het slachtoffer hiervan, een 47-jarige vrouw, letterlijk zegt: “Hij is gewoon knettergek, drugsgebruiker, noem maar op. Ik heb de politie al vaker gewaarschuwd. Hij is geen terrorist, maar een psychopaat”.

En precies dat is het, hier weer opnieuw, een eenmansactie zoals al zovelen in het verleden. Waarbij het in de huidige tijd waarin we leven zo gemakkelijk schijnt te zijn om aan wapens te komen. Idioten als in videogames onschuldige mensen vermoorden en politieke kopstukken deze individuele acties gaan gebruiken om hun campagne te voeden.

Bij gebeurtenissen als dit is het net van zo groot belang om de gemoederen rustig te houden. Niet nog even olie op het vuur gaan gooien en mensen aanzetten tot haat ten opzichte van anderen die hier helemaal niets mee te maken hebben. Om nu in deze tijd deze vreselijke aanslag te gebruiken als middel om je eigen hachje daarmee in een gewin te krijgen mag toch niet het voorbeeld zijn hoe we in Nederland politiek bedrijven.

Als dit soort politici de macht gaat krijgen is het hek van de dam, dan ga je mensen aanzetten om vanuit wraak te handelen. Want de enige actie die Baudet nu hiermee wil bereiken is VVD en CDA in zo een zwart daglicht te zetten dat mensen als een soort van afstraffing nu maar op een andere partij, het liefst op zijn eigen partij moeten gaan stemmen. Met alle gevolgen van dien.

Gisteren hoorde ik nog in de namiddag op BNR radio de woordvoerder van de moskeeën in Nederland, hij was geen politicus, maar zijn woorden brachten meer rust en vrede en waren van veel meer politieke kwaliteit dan het pleidooi Baudet.

Hetzelfde geldt voor Wilders, die bij WNL een onemanshow opvoert en zijn media-adviseur waarschijnlijk er voor gekozen heeft om Wilders als een lieve aardige man te gaan neerzetten. Gescript van begin tot eind en natuurlijk werd de hele commotie Urk ook even besproken. Daar scandeerden degene die de knokpartijen uitlokte het in naam van Wilders te doen. Aangemoedigd te zijn door het gedachtengoed Wilders. Maar dat werd toch even in WNL duidelijk gemaakt dat Wilders hierin geen blaam treft, want ja, hij staat er niet bij om die mensen te helpen. Dus kan hij niet verantwoordelijk worden gesteld voor andermans daden…

Bij dit soort partijen PVV en FvD is het spreekwoord de pot verwijt de ketel dat die zwart ziet wel heel erg op z’n plaats.

En deze mannen moeten ons land gaan regeren? Een voorbeeld gaan zijn? Is dit wat we willen?

Eerlijk gezegd, ik weet ook niet meer wat ik moet stemmen, in ieder geval deze keer geen politieke partij, ik ga geen kleur kiezen.

Nu met deze provinciale verkiezingen is dat gelukkig eigenlijk ook helemaal nog niet aan de orde. Volgens mij is dit zo lokaal, dat enkel dit hele circus wordt gebruikt om het politieke veld na al te kleuren voor straks bij de landelijke verkiezingen. Daarom ga ik nu geen kleur kiezen, maar gewoon stemmen op een persoon die ik persoonlijk ken, iemand die ik spreek en waarvan ik weet dat zijn gedachtengoed goed doet. Iemand waarvan ik onlangs pas te weten ben gekomen dat hij op een lijst staat. Hem wil ik gaan steunen, ongeacht de partij waar die voor staat. In ieder geval is het gelukkig géén PVV en géén FvD, nee ook geen VVD en CDA. Blijven er weinig anderen over. Maar dat is aan mij, de kleur rood die ik geef aan één van de vele bolletjes in het stemhokje is deze keer een persoonlijke en geen politieke.

Overigens tikte ik bij het schrijven van dit blog net Baudet en maakte de tekstschrijver automatisch Haider hiervan!?

Un Abrazo Para Los Amigos

Afgelopen vrijdag was ik op bezoek bij Math en Tonny Roijen. Bijzonder mooie mensen die ik mocht ontmoeten. Vrienden van mijn ouders en via Facebook al jaren vrienden met mij. Maar nog nooit live ontmoet. Wetende dat wij ons hart voor mensen op dezelfde plaats hebben zitten, goed willen doen voor de mens op deze wereld. Daar waar mogelijk echt iets betekenen om iemands leven beter te maken. Zij dit het nodig hebben kwaliteit van leven te geven. Math en Tonny hebben hier hun levenswerk van gemaakt en daar wilden we het sowieso over hebben.

Een levenswerk waar uiteindelijk de stichting Un Abrazo Para Los Amigos uit voort is gekomen. Letterlijk vertaald “Een knuffel voor vrienden”. Maar het is meer dan dat, het is één grote passie en empathie voor de wereld van heel veel armoedige kinderen in Argentinië. Math heeft daar lang geleden gewerkt en zag de armoede, de armoede die zijn hart brak, maar hem wel de belofte liet maken dat mocht de tijd komen dat hij en zijn vrouw de mogelijkheid hadden om iets voor deze kinderen te betekenen dan zouden ze teruggaan naar Argentinië. En zo geschiede.

De officiële doelstelling van deze stichting “Un Abrazo Para Los Amigos” is om met projecten het onmogelijke mogelijk te maken. Om mensen te laten zien dat ondanks alle ellende en armoede, onderwijs en het creëren van werk waar je geld mee kunt verdienen altijd mogelijk is. Kinderen vakken te leren waar ze later zelfstandig mee verder kunnen. De Engelse taal eigen maken, zodat deze kinderen straks een streepje voor hebben en daarmee betere kansen op de arbeidsmarkt krijgen. Voor onderdak en eten zorgen en zij die hulpbehoevend zijn door een handicap hulp bieden. Straatkinderen die zonder Un Abrazo Para Los Amigos een vreselijk leven zouden hebben, laat staan überhaupt een goede toekomst zouden kennen.

Hoe mooi om te zien hoe de familie Roijen zo veel kan betekenen en dat al jaren lang, daar in Argentinië. Een druppel op een gloeiende plaat? Stel dat dat het argument zou zijn om het niet te doen, dan was de strijd al lang verloren. Dit is meer dan die ene druppel, het is een inspiratiebron voor velen om door te gaan, een voorbeeld te zijn voor anderen om goed te doen. Dat wie goed doet, goed ontmoet. En elk kind hierdoor geholpen is, toch weer één kind is met een prachtige toekomst, wie weet hét kind dat straks ooit nog politiek actief gaat zijn en een rolmodel kan zijn voor vele anderen, misschien zelfs president van het land mag gaan zijn.

Bruggen bouwen, huizen om in te wonen, scholen om goed onderwijs te geven. Géén muren om grenzen dicht te timmeren en daarmee proberen mensen buiten te sluiten. Níet eerst aan jezelf denken en dan pas aan anderen, dat mag en moet het voorbeeld niet hoeven te zijn.

Problemen in de maatschappij moet je daar aanpakken waar de bron zit. Goed onderwijs en een leerzame opvoeding geven, dat is wat er in deze wereld nodig is.

Elke knuffel die dat mogelijk maakt is er één. Alle kleine beetjes helpen. Samen het onmogelijke mogelijk maken. Wonderen bestaan, we maken er zelf deel van uit.

Een like op de FB-pagina van deze stichting kan echt al iets uitmaken. Dus mocht je deze stichting willen steunen, is alleen al jouw like zeker de moeite waard!

Dank!

Laten we samen deze wereld daar waar mogelijk een beetje beter maken. Het zijn wij die nu leven die het toch moeten doen. Niemand anders.

Cliché, maar de wereld verbeteren begint echt bij jezelf.

Link naar FB-pagina Un Abrazo Para Los Amigos

Kunst ontmoet wetenschap

Zaterdag 9 februari lezing “Kunst ontmoet wetenschap: Tinnitus, besproken vanuit een brug tussen kunst en wetenschap”

Lustrumsymposium Stichting Hoormij, in de Week van het Oorsuizen.

Hieronder alle delen van deze lezing:

http://blog.dyonscheijen.nl/2018/06/03/jheronimus-bosch-tuinen-der-lusten/

http://blog.dyonscheijen.nl/2018/06/03/fransico-de-goya-de-slaap-van-de-rede-brengt-monsters-voort/

http://blog.dyonscheijen.nl/2018/06/09/vincent-van-gogh-zelfportret-met-verbonden-oor/

http://blog.dyonscheijen.nl/2018/06/15/ludwig-von-beethoven-symp-no5-c-minor-op-67-movt-iii-mm-213-331/

#kunst&tinnitus

Mijn moeder 75 jaar

75 jaar wordt ze vandaag (26 januari), mijn allerliefste moeder. Mijn moeder waar ik zo veel van geleerd heb en gelukkig nog steeds. Niet enkel van wat ze mij en m’n twee broers allemaal weer keer op keer opnieuw gezegd heeft; belangrijke lessen voor het leven, waar we op moeten letten, waar we rekening mee moeten houden, maar vooral ook het voorbeeld zij ons altijd gegeven heeft.

75 jaar, 48 jaar is ze al mijn moeder, zorgen dat ze zich maakt, nog steeds, om haar kinderen en nu ook haar kleinkinderen. Het blijft een moeder in hart en nieren.

Ik hoop zo dat ze trots mag en kan zijn op wat ze ons allemaal meegegeven heeft. Dat ze mag genieten van wat ze van ons als mens gemaakt heeft.

Kinderen opvoeden is echt niet makkelijk. Zeker niet als moeder. Sorry, dit is niet gender-proof, maar ik denk dat er een verschil zit in hoe een vader hierin staat ten opzichte van een moeder. Moeders zijn toch vaker zorgzamer en maken zich zorgen over van alles. Vaders ook wel, maar meer van “Het komt goed”, “Die redt zich wel”.

Ik ga haar vandaag een groot boeket bloemen geven en een heel dikke knuffel en kussen, met de woorden dat ik van haar houd.

En dit blog schrijf ik in de hoop dat er jongeren zijn die dit mogen lezen, hun bewust te maken dat moeders het altijd goed bedoelen, dat als je jong bent je vaak er zo maar van uitgaat dat ze nog lang te leven hebben en het gevoel een moeder en vader hebben zo vanzelfsprekend is. Je er niet bij stil staat dat het zo de 75ste verjaardag kan zijn en de momenten dat je dan nog kunt laten blijken dat je dankbaar bent, steeds waardevoller worden.

Als je dat gevoel eerder te pakken hebt, je eerder bewust bent van hoe bijzonder dat is, dat je daardoor net veel bewuster die mooie momenten samen te delen hebt. Om straks, later, in de hoop veel later, mooie herinneringen kunt hebben en je jouw ouders in je hart een warme plek kunt geven, om ze nooit en te nimmer te kunnen verliezen. Dan zullen ze voor altijd bij je zijn.

Audiologie en kunst

Het magazine voor alle hoorprofessionals; Audiology Infos. Een magazine voor heel Nederland en België. Hoe mooi om aan de collega’s en vakgenoten te laten zien dat vanuit de kennis in de audiologie en de passie in kunst, nieuwe inzichten gevonden worden.

Lees hier het hele artikel.

Delen mag!;)

 

Bent u ook een van die gelukkige verliezers?

Bent u ook een van die gelukkigen die opnieuw net NIET die Staatsloterij of Postcodeloterij gewonnen heeft?

De grootste volksverlakkerij die ooit bedacht is. Mensen een dikke grote wortel voor te houden met elke keer weer de grootste postcodekanjer of grootste eindejaarsknaller ooit. De bedragen waarmee ze ons vanaf begin december al lekker beginnen te maken zijn enorm. Via TV, billboards, zelfs regelmatig de brievenbus, mocht je de verleiding niet kunnen weerstaan, geen mogelijkheid om er aan te ontsnappen.

Het ergste is die postcodeloterij. Daar kun je gewoon niet omheen, want jij wil toch zeker niet die straatbuur gaan zijn die net er naast grijpt. Dus dat gevoel van het verlies willen voorkomen is enkel al een drive om dan maar toch het lot te moeten kopen. Hoe genius is dit alles ooit bedacht om op onze postcode flink geld te verdienen. Want als je eens even een kleine berekening maakt hoeveel de postcodeloterij er zelf mee verdient kom je al gauw van een koude kermis thuis.

En dan ook nog die prijs in alle reclames van de postcodekanjer; 53,9 miljoen! Dat bedrag is niet voor 1 lot, maar voor de hele straat. Dus de prijzen die je kunt winnen zijn eerder in de orde van grootte van enkele tienduizend euro’s in plaats van die vele miljoenen. Of je zou, zoals een aantal jaren geleden, enkel maar twee huizen in één straat moeten hebben. Maar hoe groot is die kans?

Los van dit alles is de kans dat je überhaupt echt groots kunt winnen inimini klein. De kans dat je ernstig ziek wordt of je relatie stuk loopt of een dierbaar iemand overlijdt is vele malen groter.

Daarom, dáárom voel ik mij zo rijk, ben ik dolgelukkig, omdat ik weer een nieuw jaar kerngezond ben in gegaan, ik mijn beide ouders nog regelmatig mag knuffelen, ik mijn prachtige vrouw naast me mag zien liggen als ik deze eerste ochtend in het nieuwe jaar wakker wordt, zij twee kerngezonde kinderen heeft, die superslim, beregezellig en beide zo mooi (als mens) zijn, dat ík er zelfs trots op mag zijn.

Ik ben zielsblij met mijn bescheiden twee talenten om mijn werk als audioloog met passie te mogen vervullen, maar daarnaast ook nog een godsgeschenk heb mogen ontvangen om vanuit gevoel, zonder ook maar enige opleiding, prachtige schilderijen te maken, zonder dat dat mij veel energie kost. Integendeel de kunst mij zelfs veel energie geeft.

Ik prijs mij zo gelukkig dat ik mag terugkijken op een jaar waarin ik vele bijzonder mooie mensen heb mogen ontmoeten, patiënten op mijn spreekuur, de nieuwe vrienden van de hardlooptraining “Just Go” en oprecht geïnteresseerde bezoekers bij mijn kunstexposities. De bijzondere gesprekken die dat gaf over het leven, liefde, gezondheid, kunst en nog veel meer zijn zo waardevol geweest.

Een groot geluk dat ik twee benen heb die mij tijdens het hardlopen vele kilometers door allerlei landschappen hebben gedragen. Van de natuur heb mogen genieten. Door weer en wind.

Om al dat geluk te mogen ervaren is onbetaalbaar. Is met geen geld uit te drukken.

De Staatsloterij, de reclame met het zielige hondje Frekkel laat het ons zelfs zien dat puur geluk in het leven zelf zit. Bewust te zijn van al dat moois wat er al is. Wat vaak zo vanzelfsprekend lijkt te zijn, uiteindelijk zo kostbaar en van onschatbare waarde is. Maar pas het moment dat je dat diep in je hart voelt, je bewust bent van wat je hebt, je dat dan pas intens gelukkig maakt.

Lieve mensen, ik wens jullie allen al dat geluk van harte toe. Ik heb afgelopen jaar gezien dat er genoeg vrienden en goeie kennissen dierbaren hebben moeten missen of zelf ziek zijn geworden, daardoor de afgelopen feestdagen net dan de moeilijkste periode wordt van het hele jaar. Dan hoop ik vurig dat mooie herinneringen, gesprekken, kleine geschenken, aandenkens als een ring, een persoonlijke tekst, een foto of enkel een gedicht, een geschreven kaartje in de brievenbus, dat al die kleine dingen, kracht en sterkte mogen geven om toch weer door te gaan. Het nieuwe jaar vol goede moed te beginnen en nieuw geluk gevonden mag worden. Dat is het voordeel van dit moment, oud en nieuw, het nieuwe jaar. Gewoon weer nieuwe kansen. Wat het levenslot ons ook mag brengen.

Geluk zit h’m in net die kleine dingen die vaak zo vanzelfsprekend lijken te zijn.

Ik wens u allen een gezegend, gezond én gelukkig nieuw jaar!

En die postcodeloterij, die Staatsloterij, met al die miljoenen, kunnen me gestolen worden! ?

Waar ons kleine landje groot in is

Trump en Xi Jinping die nu een staakt het vuren in de handelsoorlog hebben afgesproken. https://nos.nl/l/2261672

Waarom nu?

Poetin en zijn grote vriend de kroonprins van Saudi Arabië laten zien hoe graag ze elkaar mogen op de G20 top. https://nos.nl/l/2261525

Rusland en Saudi Arabië, waarvoor zowat alle wapens notabene in Europa en VS worden gemaakt, lijken hier in hun handjes te knijpen. Want zij worden steeds sterker, rijker. Olie en wapens, VS en Europa kunnen er niet meer zonder. Al zouden we willen, stoppen kan niet meer. Zelfs dicht bij huis, hier net over de grens bij Luik, wapenindustrie voor Saudi Arabië die niet meer te stoppen is. https://nos.nl/l/2259965

En dan nu Trump en Xi Jinping die zien dat zij verliezen, zelfs vrienden worden? Trump als een klein kind wereldpolitiek bedrijft. Hij is het die dan wel samen met Xi groen licht moet geven om de grootste verkoop in de techindustrie van een chipfabrikant goed te keuren. Een prachtig Nederlands bedrijf NXP dat bedreigt wordt met een overname. https://nos.nl/l/2261673

Een overname door Qualcomm uit, jawel hoor daar gaan we weer, de VS! De badboys die alle regels aan hun laars lappen https://nos.nl/l/2213516. Waarschijnlijk ook hier weer dezelfde strategie als wat we zagen jaren geleden bij V&D en nog niet zo lang geleden bij het succesvolle Nederlandse bedrijf Unilever opnieuw werd geprobeerd, gelukkig zonder succes.

https://nos.nl/l/2158904

Met groot geld de aandeelhouders overhalen tot verkoop. Zo sneaky. Want vaak gebeurt dit met heel veel geleend geld om zo een goedlopend bedrijf gewoon kapot te maken. Lange termijn visie is na overname bezuinigen, snijden en opdelen, want het geleende geld moet wel terugbetaald worden. Bij V&D uiteindelijk de doodsteek geweest. Unilever nog net daaraan ontsnapt.

https://nos.nl/l/2158904

Vooral kopje prooi lezen.

Politiek Nederland! Waar bent u nu? Dit zijn de gevaren voor onze toekomst. Overname en opdelen van het bedrijvenpark Nederland. Aandeelhouders die verleidt worden met het grote geleende geld uit de VS. Succesvolle Nederlandse bedrijven risico’s lopen om door deze geldwolven verslonden te worden. https://nos.nl/l/2158781

Akzo Nobel, Unilever, Albert Heijn, Heineken en nog veel meer. Océ van de Grinten, Philips, volgens mij zijn we ons niet bewust hoeveel ondernemend talent er in Nederland zit. Waar ons kleine landje zo groot in is.

En dan maken wij ons druk over grenzen sluiten voor buitenlanders? Wereldpolitiek, geldwolven en macht zijn vele malen grotere risico’s voor ons voortbestaan. En ons is in deze iedereen die hier in dit land woont. Al die kleuren, rangen en standen door elkaar. Ook dat is iets waar Nederland groots in kan zijn.

Escape room Moeder Aarde

Ik word vanmorgen wakker met een zonnestraal op mijn gezicht. Net daar aan die horizon zie ik de zon opkomen. De ster die wij als zon hebben. Acht minuten doet het licht erover om van de zon in mijn oog te komen. En dan vraag ik me af, wie weet dat allemaal? Ik heb het ooit in de natuurkunde lessen geleerd. Slimme koppen hebben dat vroeger ontdekt. Nu, ik hier dit schrijf, weet ik niet meer wie het ooit ontdekt heeft, dus wat doe ik, toets op mijn phone “lichtsnelheid” in en krijg: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Lichtsnelheid.

Mensen, dit is waanzin, dat wij nu in een tijd leven waarin wetenschap en kennis, zo makkelijk voor handen liggen. Ik maak me alleen zorgen, zorgen om het feit dat wat wellicht ons doel is in dit leven, helemaal aan ons voorbij gaat.

Waarom, waarom hebben wij mensen die vaardigheid gekregen om de wetten van de natuur te mogen ontdekken? Want het is steeds weer een ontdekking als we achter iets komen en het kunnen beschrijven. Hoe zou je ooit erachter kunnen komen dat licht een snelheid heeft en dus niet oneindig is? Als ik het niet ooit geleerd had, zou ik er nu helemaal niet bij stil staan. Zou ik het gewoon waar nemen zonder erover na te denken.

Door goed te kijken naar de omgeving, te observeren en creatief te zijn om datgene wat je ziet om te zetten in iets grijpbaars kom je er langzaam achter. Niet voor niets dat kunst en wetenschap zo dicht bij elkaar liggen. Filosofen, kunstenaars en wetenschappers wisten elkaar vroeger ook meer te vinden dan nu. Creativiteit is nodig om te ontdekken en oplossingen te vinden. Een open mind. Thinking out of the box.

Natuurkunde, wiskunde en scheikunde, vakken die de meesten vandaag de dag niet meer leuk vinden, omdat het te abstract geworden is. Zelf heb ik natuurkunde gestudeerd aan de universiteit in Aken, ik was zo blij dat ik het uiteindelijk dat Diplom had en een andere richting kon uitgaan. Einsteins relativiteitstheorie, Heisenbergse Unschärferelation, een punthoofd kreeg ik er van. Waarom? Omdat het niet meer te begrijpen was. Enkel maar theorie, waar ik niets meer mee kon. Ik zie nu jonge studenten worstelen met de exacte vakken, omdat de meeste docenten het niet goed en zonder passie proberen uit te leggen. Er ook geen tijd meer voor is om samen met studenten een stap terug te doen en te kijken naar het waarom. Een enkele gepassioneerde docent of hoogleraar die het lukt om het vak leuk en vooral interessant te houden.

Kennis delen is niet enkel vertellen hoe je het moet doen, maar ook het waarom zou je dat zo en zo doet? Motiveren om het geleerde toe te kunnen passen.

En die ontdekking begin ik zelf nu pas te maken.

Waarom mogen wij als mens al die kennis überhaupt ontdekken?

Ik sprak er deze week in de lunch met een van de aanwezige geleerden over op het “Design for senses congres”. Ook hij had die vraag zich al die jaren geleden gesteld. Waarom hebben wij mensen toch al die kennis voor handen? Wat is het groter doel? Zeventig jaar was deze man en ook nog altijd op zoek naar het antwoord op die vraag. Ik gaf hem mijn gedachte hierover. Toen hij die hoorde waren er sprankelingen in zijn ogen te zien en was hij blij, want dit kon wel eens het antwoord zijn hij altijd gezocht had. Hij ging er zeker nog verder over nadenken. Ik zal die gedachte ook hier met jullie delen.

Alles staat er al, alle kennis is dus nu voorhanden. Google helpt je daarbij. Ook mijn gedachte over het waarom is gewoon al meer dan duizenden jaren bekend. Niets nieuws. Geschriften uit de oudheid die het ons stuk voor stuk in verhalen vertellen. Eeuwen zoekt de mens al naar antwoorden op die levensvragen. Ontdekkingen die dan worden gedaan worden gedeeld en aan elkaar doorgegeven. Wetenschap, kunst, maar ook godsdienst, beschrijven ons het bestaan. Het leven. Maar geven ook antwoorden op het waarom. Het is eigenlijk zo eenvoudig, als we weten waarom en dat we het hier samen moeten doen.

Die zon daar aan de horizon, op acht minuten lichtsnelheid van ons vandaan. Die ster zal ooit sterven. Net als alles wat ons aan leven gegeven is. En hoe een ster sterft weten we ook al. En hoppa Google geeft: https://www.esa.int/esaKIDSnl/SEMUDEWJD1E_OurUniverse_0.html

Ooit gaat ook onze zon er aan en zal in haar sterven alles om haar heen meenemen wat dan op haar pad komt. Ook onze moeder aarde. Ooit zal al dit wat we hier samen hebben opgebouwd gewoon verbranden. Laat die eens even binnenkomen. Er komt dus ooit een moment waarop de zon opgebrand is, maar voordat die helemaal als een kaars uit zal gaan, gaat er eerst nog een enorme explosie zijn, zo groot dat ons hele zonnestelsel daarin verdwijnt. Weg. Er zullen ooit kinderen en volwassenen zijn, de laatste generatie die hier mee te maken gaat hebben. Wij weten nu dat dat later ooit zo gaat zijn. Voor deze mensen moeten we nu al een oplossing bedenken, niet wij nu hier, maar stap voor stap daar naartoe werken. “One small stap for man, one giant leap for mankind.”

Dus ooit wij hier op aarde, kunst, grote gebouwen, alle kennis, geschiedenis, weg? Niets meer?

Is dit misschien niet één soort van grote escape room? Moeder aarde die onze ruimte is waarin we complexe problemen moeten oplossen om ooit deze grootste uitdaging de baas te zijn. Opdrachten waarvan we de antwoorden collectief wel weten, maar het samen moeten doen om het oplossen daadwerkelijk mogelijk te maken. We hebben ook een tijdslimiet en omdat die puzzels die we moeten oplossen zo complex zijn, hebben we wel heel veel tijd gekregen. Nog een aantal duizenden van jaren. Alleen er is geen escape op het moment de tijd om is en de oplossing niet gevonden is.

Ruimtevaart is niet voor niets zo belangrijk. Nu weer een ruimteschip op weg naar de zon en een Marslander naar Mars. Wetenschappers die hopelijk meer informatie gaan ontdekken van wat er in die zon gebeurt en wie weet dat we daar zelfs ooit invloed op kunnen gaan uitoefenen.

Een escape room. Meerdere teams. Kunnen we weer van leren. Zij die daar goed in zijn bewaren de rust, laten iedereen in z’n waarde, zorgen ervoor dat naar elkaar geluisterd wordt. Zij die een leider hebben die voor harmonie zorgt, rust en overzicht houdt, hebben een groot voordeel. Dat zijn de snelste. De winnaars.

Ruzie, geschreeuw, paniek en geen orde en geen samenwerking, maakt het bijzonder moeilijk en zijn meestal degene die verliezen.

Grappig dat dit ook zo voor onze wereld geldt. Onze opdracht is, met alle kennis die we hebben, een uitweg te vinden. Een escape. Al dit heeft een doel, om samen oplossingen te vinden. En niet iedereen hoeft nu wetenschapper te worden, maar zij die in die escape room naar die wetenschappers luisteren en al dat weer combineren zijn vaak degene die aan de knoppen draaien en de rust hebben om kennis in daden om te zetten. Ouders die hun kinderen op orde houden. De creatieveling die iets nieuws bedenkt. De humorist die een lach op ieders gezicht tovert en het leuk houdt. De denker die het weer serieus maakt. En het mooiste moment is dan toch het gevoel van overwinning waar het als team zo goed gelukt is. Elkaar te waarderen, te feliciteren. Een blik van: “Dat hebben WE toch SAMEN even gedaan.”