Doomsday clock, het is vijf voor twaalf

Elk jaar waarschuwen wetenschappers hoe laat het is voor het einde van de mensheid. Vorige week presenteerden ze weer hun zogenoemde Doomsday Clock. Dit jaar staat de klok op twee voor twaalf.

Afgelopen oudjaarsdag schreef ik er zelf al een blog over die ik toen niet heb gepubliceerd. Ik dacht het is mijn eigen doemscenario, laat ik dat maar voor mezelf houden. Maar nu ik vandaag dit nieuwsbericht lees, ga ik het blog toch nog met jullie delen. Mijn klok stond toen op vijf voor twaalf.

31 december 23:55 uur.

Het is vijf voor twaalf. Bijna 2018. Het oude jaar is achter de rug, het nieuwe staat voor de deur.

Een kleine blik op de toekomst geeft mij toch af en toe een wat angstig gevoel.

Voor degene die nu het nieuwe jaar onbezorgd in wil gaan, zich niet bijzonder slecht wil gaan voelen, zonder al te veel zorgen verder wil gaan met het leven, stop dan alsjeblief hier met lezen.

Ok, je gaat dus door? Je gaat dus mee met mijn gedachten? Mijn visie over deze wereld? Mijn noodkreet die ik hier ga schrijven?

Mijn noodkreet? Nee, ik denk de noodkreet van velen!

En het meest in mijn gedachte gegrift die van Wubbo Ockels nu al weer drie jaar geleden, een zeer gewaardeerd astronaut die op zijn sterfbed een pleidooi houdt, een noodkreet uitte om ons te laten inzien waar de mens mee bezig is en daar waar mogelijk keuzes te maken die misschien deze wereld nog zouden kunnen redden.

Wubbo Ockels wil ons met de laatste adem die hij nog heeft iets duidelijk maken. Hartverscheurend zijn de laatste woorden waarmee hij zeer geëmotioneerd ons toespreekt. Alleen kan ik me heel goed voorstellen dat het voor iemand die geen technische achtergrond heeft moeilijk te volgen is en al helemaal niet voor te stellen is het inzicht Wubbo hier geven wil. Daarom ga ik het in mijn eigen woorden proberen te vertalen in een Jip en Janneke taal, zodat deze noodkreet gedeeld kan worden en het iedereen begrijpt.

Hier een tweede en laatste waarschuwing, de angst slaat je zo meteen om de oren. Nu nog kun je er voor kiezen wat miljoenen andere mensen elke dag doen, gewoon leven. Genieten van al dat moois ons gegeven is om ons heen, het allemaal aannemen als een vanzelfsprekendheid, zorgeloos tot je nemen, al dat wat er voorbij komt, er van uitgaan dat alles er gewoon altijd is. Jouw leven is nu prima, geen zorgen, helemaal tevreden. Is dat voor jou genoeg? Als je doorleest kan het zijn dat je hierna regelmatig even in paniek schiet bij het bewust worden waar je eigenlijk bent in dit universum. Je leven zal niet altijd vol angst zijn, maar wel regelmatig bezorgd om wat er komen gaat, als je dat niet al bent met al die noodkreten van gerespecteerde mensen om ons heen.

Mensen zoals Wubbo Ockels en zijn collega André Kuipers proberen ons namelijk al jaren iets duidelijk te maken. Ten eerste de breekbaarheid van onze planeet. Dat dunne schilletje lucht rondom de aarde waarin we leven. De zuurstof in de atmosfeer die je nu inademt. Luister eens even naar je ademhaling. Adem in, adem uit. Lucht die door je mond en neus stroomt.

In het heelal om de aarde heen is er helemaal niets aan lucht, een luchtledige ruimte. Geen zuurstof, geen koolstof, geen stikstof, helium, helemaal niets. Een vacuüm zelfs. Leven bestaat daar niet!

Leven bestaat daar niet. Laat die dus eens even op je inkomen. Al die ruimte om de aarde heen, die ONEINDIGE ruimte, geen enkele andere plek in the whole universe waar wij als mens zouden kunnen leven! Heb je die?

Elon Musk van Tesla is zich hier hopelijk ook al van bewust, dat een normaal leven op de planeet Mars niet mogelijk is. Als daar mensen naar toe gaan, die er ten eerste al jaren over gaan doen voordat ze daar zijn, maar daar, op die kleine planeet, zul je dus eerst een soort van ruimtestation moeten bouwen om er langer te kunnen gaan verblijven.

Terug naar onze aarde, hier dit paradijs. De natuurfilms van David Attenborough laten ons zien hoe mooi moeder natuur is. Maar nu even de fysica in Jip en Janneke taal.

De aarde heeft een omtrek van ca 40.000 km. Die waarde kennen veel mensen als je het hebt over een reis rond de wereld, dat dat 40.000 km is. Straal van middelpunt aarde tot aardkorst is dan? Hoe was het ook weer? Even terug naar de wiskunde van middelbare school. De omtrek van een cirkel is twee pi R, 2πR, waarbij R de straal is. En de straal is de afstand van het middelpunt van een cirkel, tot naar de rand. Terugrekenend kom ik dan op een straal uit van ongeveer 6400 km. Dus de doorsnede, van de ene naar de andere kant van de aarde, is dan twee keer de straal, dus ca 12800 km. Ik zit er in de buurt, google “doorsnee aarde” geeft 12742 km.

We weten ook dat als een bergbeklimmer de Mount Everest beklimt, dat boven de 6 km een zuurstofmasker nodig is om te overleven. Boven de 6 km is de luchtdruk al zo klein, dat de lucht daar zo ijl is, dat er heel weinig zuurstof nog in zit. Dus die dunne schil aan lucht om de aarde heen waarin wij normaal vrij kunnen ademen, is relatief zeer dun. Relativiteitstheorie van Einstein geeft aan dat je altijd moet bekijken van waaruit je een natuurkundig experiment bekijkt, vanuit welk perspectief.

Om nu die voor ons hier op aarde enorme hoeveelheid aan lucht bewust te worden hoe dun dit laagje is en hoe fragiel dit is, vanuit een ander perspectief bekeken, daarom het vergelijk met een appel. Pak een grote dikke appel, even eenvoudig schattend doorsnede 12 cm. Die schil van lucht zou dan in verhouding 0,006 cm zijn! Laat die weer even binnenkomen. Dus het dunne vliesje van zuurstof om de aarde heen is 0,006 cm dik als je een dikke appel neemt ter vergelijk. 0,06 mm!

De lucht die wij nodig hebben, elke dag weer, elke minuut, elke twee seconden, die luchtfilm om de aarde heen is dus flinterdun. Een gesloten systeem, welk wij helemaal naar de verdommenis aan het helpen zijn. Onszelf aan het vergassen, alsof we in de garage staan, alles dicht en de auto gewoon aan laten staan. Een koolmonoxide vergiftiging zal uiteindelijk het gevolg zijn.

Klimaatverandering ontkennen? Atoomproefje hier, atoomproefje daar? Landje pik? Eigen grenzen dicht?

Eigen volk eerst?

Waar zijn we in Godsnaam mee bezig? Mannen met machtslust die bepalen wat er met deze wereld moet gebeuren? Laten we deze vorm van politiek ons leven bepalen?

Laten we het gewoon gebeuren dat idioten als een Trump, een King Jong Oen, ik ga zijn echte naam nog niet eens googelen, dat respect verdient die oen niet, een Poetin, Erdogan, een Boris Johnson, een Geert Wilders, niet te vergeten die Carles Puigdemont, gaan we dit soort kemphanen de wereldpolitiek laten bepalen?

Mannen die strijden om macht of het in standhouden van “het vechten voor het vaderland” en vast willen houden aan oude tradities, waarbij er geen enkel respect is voor wat er echt toe doet in de wereld waarin wij anno twintig achttien leven?

Laten we deze zo onbelangrijke politiek overheersen en onze aandacht onttrekken van wat er echt belangrijk is in dit leven?

Laten we dit soort idiote mensen spelen met vuur? Trump die geen enkel respect heeft voor wetenschap. Straks een atoombom tot ontploffing wordt gebracht, niet wetende welke gevolgen deze ontploffing heeft. Dat die impact zo krachtig kan zijn dat de aardkorst zal barsten. En er een gigantische verplaatsing is van massa in de aardkorst. Natuurwetten dan voor een kettingreactie zorgen die achtereenvolgens de balans van zwaartekrachten op de aardkorst, de massa die nu in evenwicht is zal veranderen en volledig in disbalans laat komen. En net als bij het centrifugeren van iets te veel was in de wasmachine, op het moment aan een kant het gewicht groter wordt, alles uit evenwicht is en het geheel als een idioot begint rond te tollen en volledig uit elkaar kan barsten. Op YouTube genoeg filmpjes te vinden van idioten die een baksteen in een wasmachine leggen en die op centrifugeren zetten en de machine zichzelf volledig stuk laten draaien. Zichzelf dus compleet vernietigt. Zo ook de aarde?

Google maar wasmachine en baksteen.

Of dat de kracht zo immens groot is en zo’n groot gat in de dampkring zal slaan, dat alle zuurstof meteen uit die dunne schil wordt onttrokken en we in hetzelfde vacuüm getrokken worden als de rest van het heelal om ons heen en alle leven op aarde met één inslag verdwenen is? De beste wetenschappers die Trump of die Oen als adviseurs hebben kunnen zich namelijk nog niet realiseren welke gevolgen er gaan zijn op het moment de echte bom barst. De beste wetenschappers hebben bewezen dat ze er flink naast kunnen zitten. Marie en Pierre Curie spelend met vuur, niet wetend wat het voor een gevolgen had voor haar eigen gezondheid. Beide erkende wetenschappers zijn overleden aan de gevolgen van de experimenten die zij uitvoerde met radioactief materiaal. Maria Curie op haar nachtkastje een klontje radioactief materiaal had liggen, zodat het ’s nachts licht gaf, vond ze mooi. Röntgenstraling is echt geen kinderspel. Zo ook niet de atoomfysica.

Wordt deze wereld langzaam overgenomen door gekken die het inzicht niet hebben in wat er echt toe doet?

En om ons heen lijkt eenzelfde gekheid te ontstaan om al dit gebeuren volledig te ontkennen, de kop in het zand te steken. De meeste programma’s op TV zijn van een bijna kinderlijk vermaak of neem dan nu al die vloggers op YouTube, geen enkele die aandacht heeft voor wat er echt toe doet, wetenschap of aandacht voor de natuur. Nee, dat is niet sexy genoeg. Dat is niet cool.

Enkel aandacht voor de gekste mensen op aarde, die zich laten tatoeëren door vrienden niet wetende wat het zou gaan zijn, just tattoo of us, MTV. Of vloggers die van bruggen af op treinen springen om daarmee het aantal volgers te vergroten en daarmee zelfs nationale TV halen. Of jongeren die onbekende mensen op straat zonder reden in het gezicht slaan, daar een opname van maken en online zetten, leuk!

Leerzaam ook. Lachen geblazen.

Maar ondertussen krijgt de volgende generatie dit via smartphone of tablet al vanaf een jaar of twaalf voorgeschoteld als koek. Op school wordt er om gelachen en het is zo stoer om dit soort challenges te kopiëren om er misschien een bekende Nederlander of wereldburger mee te worden en heel veel geld mee te verdienen, want dat is wat de gedachte is. Weg respect, weg wat er echt toe doet in dit leven.

Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes. André Kuipers die ruimtevaart promoot met een gigantische show in de Ziggodome. Jongens en meisjes inspireert en motiveert om op school weer te gaan voor de exacte vakken. Te blokken voor een wis-, natuur- of scheikunde toets.

Daarnaast brengt technologie ook nieuwe ontwikkelingen voort en kennis kan met de nieuwe media sneller worden gedeeld.

En wat ik altijd zo bijzonder vind, in de wetenschap kunnen al die verschillende landen, al die verschillende mensen, verschillende kleuren en culturen wél samenwerken. Ockels en Kuipers beide getraind in Rusland. In het INTERNATIONAAL ISS station maakt afkomst niets meer uit.

Waarom lukt het wel in de wetenschap en niet in de politiek?

Een lange weg nog te gaan.

Ik hoop vurig dat het tij nog kan en mag keren. Wat ik me wel voor het nieuwe jaar heb voorgenomen, mijn stem in deze nog meer te gaan laten horen. Anderen te motiveren en inspireren dat net nu van groot belang is om een tegengeluid te geven aan al dat wat nu onze wereld stuk maakt. In de hoop dat we van dat geschenk ons gegeven is, toch nog iets moois kunnen maken.

Het is vijf voor twaalf, met z’n allen kunnen we er zeker nog iets moois van maken. Maar soms slaat me de paniek om de oren en hap ik naar lucht. Dan haal ik een paar keer diep adem en kijk om me heen en zie dat waar het echt om gaat het dichtste bij me is. Familie, gezin, vrienden, collega’s, buren en kennissen, zelfs Facebook-vrienden die ik enkel ken van social media, maar zeker ook af en toe in mijn leven zijn. Mensen dus om me heen. Dan zie ik dat dat het belangrijkste is van ons bestaan, de mensen om ons heen. Zonder zouden we het niet kunnen, alleen was er niets aan. We hebben het allemaal, klein of groot, dat contact met elkaar, dat maakt ons bestaan.

Een gezond, een mooi, een wijs, maar vooral een TE GEK nieuw jaar gewenst!

Dat het ons allemaal nog lang goed mag gaan.

Een voormalig minister, laaggeletterdheid en “Mam hoort weer”

Wat een weekje alweer. Een aantal gebeurtenissen die ik graag met jullie wil delen. Maar waar begin ik?

Ab Klink, voormalig minister van VWS, nu raad van bestuur bij een van de grootste zorgverzekeraars in Nederland, VGZ. Hij was bij ons, Adelante, op bezoek, samen met twee van zijn medebestuurders. Dit op verzoek van Jack Thiadens en Yvette van Horn, onze bestuurders bij Adelante. Zij hadden het idee om in een middag door middel van korte presentaties een kijkje te geven in de keuken van Adelante.

Zo werd ik gevraagd om samen met mijn collega Rilana Cima een pitch te geven over ons vakgebied audiologie en de gespecialiseerde tinnituszorg, ons tinnitusprogramma CBT4T.

Een korte samenvatting in 15 minuten! Waar we beide denk ik zo’n vier uur mee zouden kunnen vullen, nu in maximaal 15 minuten. Uitleg over waar komt tinnitus vandaan, oorzaak, gevolg, oplossing, de zorg voor de patiënt, de ontwikkeling van ons gespecialiseerd tinnitusprogramma, de hele weg hier naar toe, het hele traject naar duiding van tinnituszorg, de wetenschap, de onderzoeken en dat allemaal dus in 15 minuten.

Hoe moest ik mij voorbereiden? Wat wil ik vertellen? Wat mijn collega dr. Cima?

Maximaal 5 dia’s kreeg ik, 7 mijn collega.

Jaren werken we al samen aan dit onderwerp. We zitten er helemaal in, in deze complexe materie, op elkaar ingespeeld ook. Mijn 5 dia’s had ik al meteen in mijn hoofd welke dat moesten gaan zijn. Als eerste een mooie foto van het audiologisch centrum, de naam tinnitus en onze beide namen en disciplines/professies. De audioloog en de psycholoog. Bij tinnitus dé belangrijkste basiselementen om een goede behandeling neer te zetten, vanuit de audiologie en psychologie. Daar begon ik dan ook mee. De rest komt dan wel vanzelf.

In gedachte had ik namelijk al mijn hele verhaal klaar. Zonder voorbereiding, meteen in mijn hoofd wat ik ga vertellen. Maar net zoals de beroemde kunstenaar Marc Rothko op de vraag “Hoe lang hij doet over één zo’n schilderij?” Het geniale antwoord gaf: “53 jaar”. En dat op het moment hij ook 53 jaar oud was. En eigenlijk heeft hij daar een punt, die voorbereiding is al jaren geweest. Studie vooraf, de hele opleiding, al die gesprekken met de patiënten op het tinnituspreekuur, de congresbezoeken, de discussies met collega’s. Waardoor al die informatie nu in mijn systeem zit. Tinnitus en audiologie, de uitleg hierover kan ik dromen.

Maar, Ab Klink, de hele raad van bestuur VGZ én Adelante bij elkaar, een belangrijk moment voor Adelante, onze bijdrage, die presentatie zou essentieel zijn om te laten zien wat we allemaal kunnen, hoe belangrijk goede zorg voor tinnituspatienten kan zijn. De druk om dit goed neer te zetten was dus hoog. Daarom, zenuwachtig was ik wel, de zenuwen gierden door mijn keel toen ik de trap omhoog liep naar de Raad van Bestuur Adelante.

Gelukkig, mijn ervaring en kennis die ik heb, zeker nu in de voorbereidingen naar de trainingen die ik geef in spreken in het openbaar, gaven mij genoeg handvatten om rustig te worden. Te letten op mijn ademhaling, houding. Focussen op leuke dingen. Er zelfs van te gaan genieten, dankbaar te zijn om dit te mogen gaan doen, te weten dat ik het kan, want die ervaringen heb ik langzaam maar zeker steeds weer gemaakt. En nu dan weer een trapje hoger.

De trap omhoog, weet je nog vanuit mijn andere blog, de training die ik had, jaren geleden bij de Universiteit van Maastricht, toen nog de RUL, Rijksuniversiteit Limburg. In kleine stappen steeds ervaren dat het kan, dat het mogelijk is. Doen! Doen! Doen! In kleine stappen omhoog op de trap van angsten. Ervaren dat het kan.

En dit zou gewoon ook in dit kader weer een nieuwe ervaring gaan zijn.

De sfeer was heel gemoedelijk, er was genoeg geluid in de omgeving om meteen ook de complexiteit van het auditief systeem en het brein te verklaren. Het ijs was meteen gebroken. Er werd zelfs gelachen en hele goeie vragen gesteld, het werd zelfs een leuk gesprek. Interactie. Daar houd ik van. Audiologie, psychologie en tinnitus stonden op de kaart.

Complimenten na afloop, zowel van Ab Klink persoonlijk, als ook van onze eigen Raad van Bestuur.

Trots dat we zijn.

Hoe mooi het is om dat te kunnen vertellen wat je te vertellen hebt. Wat je graag wil vertellen. Dat gun ik iedereen, de vrijheid en durf om te kunnen spreken, je stem te laten horen.

Daarom, mocht jij er problemen mee hebben, of ken je iemand die het moeilijk heeft om te spreken in het openbaar, informeer dan bij mij, samen met een goeie vriend van mij die coach is, heb ik een training opgezet om te helpen die angst te overwinnen, er mee om te gaan, tips en trucs hoe je de angst kunt temmen en de angst zeker geen belemmering hoeft te zijn. Om later misschien ook een voormalig minister toe te spreken en het geven van een presentatie uiteindelijk een gevoel geeft dat inhoud belangrijker is dan de angst om te falen. Wil je meer weten stuur me een privé bericht.

Dan ook deze week, de mevrouw die ik weken geleden zag op mijn tinnitusspreekuur met het aangrijpende verhaal over haar laaggeletterdheid. Ze kwam bij een collega deze week voor een controle van haar gehoor. Ze hadden al aan de collega’s van het secretariaat gevraagd of ze ook even “de heer Scheijen” konden spreken. Mijn collega’s zouden mij gaan bellen of ik tijd voor ze had, maar ondertussen hadden ze al plaatsgenomen in de wachtkamer en liep ik er bij toeval voorbij. Gelukkig herkende ik meteen hun beide, ik zie zo veel mensen in een week, dat mijn geheugen me heel vaak in de steek laat op het moment ik mensen zou moeten herkennen, maar gelukkig, dit verhaal had zo veel indruk op mij gemaakt, hoe kon ik deze mensen ooit vergeten. Ik liep meteen op hun af, niet wetende dat ze mij heel graag even zouden willen spreken. Ik hun dus ook!

Want ik had mijn blog over onze ontmoeting en zeer persoonlijke gesprek we hadden, per mail aan hun doorgestuurd. Ik was wel ontzettend benieuwd hoe zij het gevonden hadden. Vooral was ik benieuwd of het hun goed had gedaan. Ik was bang dat mevrouw zich er onprettig bij was gaan voelen, omdat ze het verhaal sowieso niet graag wilde delen met anderen. Ondanks de goedkeuring die ik van beide al had, was ik toch bezorgd dat zij zich er ongemakkelijk bij waren gaan voelen. Was dat het geval geweest, dan had ik er alles aan gedaan om het aan te passen, desnoods het verhaal te verwijderen.

Maar gelukkig, het tegendeel was waar, zij kwamen mij zo even tussendoor vertellen hoe dankbaar zij waren.

Om hun niet in de verlegenheid te brengen en het verhaal in de wachtkamer met andere mensen er bij te moeten brengen, nam ik beide mee naar mijn spreekkamer. Beide met tranen in de ogen. Een ferme handdruk.

Ze wilden mij hartelijk danken. Mevrouw vertelde dat haar man de hele blog had voorgelezen en zij dolgelukkig was. De woorden die ik gekozen had, het respect voor hun privacy, maar vooral het luisterend oor ik hun gegeven had, had haar diep geraakt.

Het gesprek we hadden heeft heel veel gebracht, ze vindt het al makkelijker om met familie erover te praten, met kleine stapjes komen ze verder. Het gesprek heeft rust gegeven, minder angst om te falen.

Hoe fijn is dat. Ik blij.

Verder deze week, binnenkort mag ik als specialist spreken op een boekpresentatie. Ik ben gevraagd om als audioloog een introductie te geven bij de boekpresentatie van “Mam hoort weer”. Een aangrijpend verhaal van schrijfster Saskia Boer. Haar debuut over de impact die een ernstig gehoorverlies heeft op het leven. Het is een verhaal over een moeder die langzaam doof wordt, de normaalhorende puberdochter die daar niets van begrijpt. Onbegrip, maar omdat het vanuit zowel moeder als dochterperspectief geschreven is, krijgt de lezer toch wel begrip voor ook de dochter. Velen zullen zich in de dochter herkennen, maar daarmee ook bewust worden wat het betekent voor iemand die doof is.

Saskia gebruikt nu zelf een cochleair implantaat en het verhaal is vanuit haar eigen ervaringen en perspectief geschreven. Dat maakt het boek ook zo puur.

Volgende maand is de boekpresentatie bij Schunck* in Heerlen. Ik mag dan een introductie geven. Hoe werkt het gehoor, wat als dat niet meer werkt, hoe is dat en dan, een cochlear implantaat. Een bionisch oor. Van hoortoestel naar cochleair implantaat en zo maak ik de brug naar de schrijfster en naar het boek.

Ik heb het boek al mogen lezen. Dit gaat een heel groot succes zijn. Het is zo leuk geschreven en het is af en toe echt aangrijpend, omdat het verhaal zo herkenbaar is, als je bedenkt wat er gebeurt als je niet meer hoort.

In mijn werk als audioloog zie ik veel mensen die tegen dit onbegrip aanlopen. Op hun werk, collega’s die hun niet begrijpen, zelfs familie of partners die zich niet kunnen voorstellen wat het is om minder of niet te horen.

Daarom, goed dat dit boek er straks is. Ik heb de redactie van L1 avondgasten en de redactie van De wereld draait door al geschreven. In de hoop dat ze deze debutant zullen uitnodigen, zodat zij haar verhaal kan vertellen. Verbaasd was Saskia wel, dat ik dit voor haar wilde doen. Met haar goedkeuring heb ik meteen beide redacties een mail gestuurd.

Dit is een verhaal wat de wereld mag horen. Ik weet vrijwel zeker dat de helft van alle kijkers hier problemen mee heeft. Slechthorendheid is een onderkend probleem. En daar mag best meer OOR voor komen.

Kom ik zeker nog op terug, ik laat van me horen.

Wil je op de hoogte blijven?

Meld je dan aan op deze blog.

In de hoop dat het er toch toe doet

20 december 2017

“Een Mexicaanse journalist is dinsdag in de Mexicaanse deelstad Veracruz doodgeschoten toen hij de kerstviering op de school van zijn zoontje bezocht.”

Als ik naar mijn werk rij luister ik altijd BNR de Ochtendspits. Een actualiteiten programma op de radio. In het nieuws van half acht wordt deze trieste gebeurtenis deze ochtend als nieuwsbericht gebracht.

Het raakt me diep, het is de periode voor Kerst, de periode van vergeving, bezinning, er voor elkaar willen zijn. Niet voor niets dat net in deze periode allerlei acties voor goede doelen gehouden worden. Vandaar dat dit kerstgevoel er op deze woensdagochtend 20 december 2017 goed in zit. Dan komt dit bericht van die jonge vader, doodgeschoten voor de ogen van zijn 6 jarig zoontje en diens vriendjes, op de kerstviering op school, keihard binnen.

Omdat het een nieuwsbericht is, gaat het in één adem door met de voetbaluitslagen en het volgende item, het verdwijnen van de fazant. Tja, het is Kerstmis.

Alsof het bericht over de moord op deze jonge journalist zo even tussen de aardappelen en de soep door verteld wordt. Alsof het leven meteen daarna gewoon weer kan worden opgepakt. Alsof al dat waar deze jonge vader als journalist voor aan het vechten was er helemaal niet toe doet.

Kerstgedachten? Voetbaluitslagen van gisteren zijn echt veel belangrijker.

Ik kan mijn oren niet geloven. Het steekt mij zo erg dat ik de BNR redactie een reactie wil gaan sturen. Van mezelf weet ik ondertussen dat ik dingen van me af moet schrijven. Ik pak mijn mobiel en in mijn notities schrijf ik een bericht. Een bericht dat ik uiteindelijk toch maar niet verstuur, omdat ik dacht, wat maakt het uit. BNR gaat mij echt niet serieus nemen. “Dacht je nou werkelijk, Dyon, dat jij de wereld kunt verbeteren? Een druppel op een gloeiende plaat. Laat maar, dat heeft geen zin.” En zo bleef het in mijn notities staan.

Maar nu, vandaag, 14 januari 2018, amper een maand later, lijkt dit bericht toch weer actueel te gaan zijn. Opnieuw is een journalist, midden in het centrum van Mexico stad, voor de ogen van zijn familie, koelbloedig vermoord. Nieuwsbericht.

Ook hier weer een journalist die schreef over de politieke toestanden in Mexico. Opnieuw wordt ik herinnerd aan die jonge vader. Die als journalist de wereld wilde verbeteren. De wereld verbeteren ondanks het risico voor zijn leven en dat van alle geliefden om hem heen. Een jonge journalist die net een aantal dagen voor Kerst het leven laat, brut het leven wordt ontnomen, omdat hij waarschijnlijk iets belangrijks te vertellen had.

Maar zijn woorden mogen niet sterven, zijn woorden moeten leven. Voortleven. Een inspiratiebron zijn voor collega’s in andere landen waarin persvrijheid nog hoog in het vaandel staat. Collega’s die niet voor hun leven hoeven te vrezen en alles kunnen zeggen wat er ook maar in hun gedachte zit.

Voetbaluitslagen en de structuur van een programma is belangrijker dan de dood van een jonge collega?

Dat steekt, dat doet pijn, daarom dacht ik, ook al ben ik geen journalist, ik ben wel een wereldburger, ook ik maak deel uit van wat er nu hier deze wereld gebeurd, ik kan nu hier iets aan doen, door BNR een reactie te sturen.

Een kerstkaart van één van mijn vrienden uit San Diego gaat nu door mijn hoofd. Bij de kerstkaart is er elk jaar ook een inspirerend verhaal. Dit jaar het verhaal van de Starfish.

The starfish story.

One step towards changing the world.

Dit verhaal inspireert mij nu om dit blog te schrijven, het met jullie te delen en dat ik straks de stoute schoenen aantrek en dit blog als reactie ga sturen naar BNR. In de hoop dat het er misschien toch een beetje toe doet.

Dat de woorden van deze jonge journalist niet verloren gaan en zijn verhaal overal gehoord mag worden.

In de hoop dat het er toch toe doet.

Hieronder mijn ruwe notities van net voor Kerst.

Aan de redactie van BNR Nieuwsradio.

“Hoorde ik het nou goed dat in Mexico een 35 jarige journalist brut wordt vermoord op de kerstviering van zijn zoontje?!

En dat in één adem door de voetbaluitslagen worden genoemd en het volgende item het verdwijnen van de fazant is?!

Zou het een idee zijn om het gedachtengoed van die journalist te eren en er aandacht aan te geven. Is het niet zo dat het werk van een journalist zijn werk pas doet als het gedeeld wordt?

Het raakt mij diep. En het probleem van deze tijd is dat door planning, structuur, het format van het nieuws, het dan maar “gewoon” is om dit even te melden en door te gaan met de dag.

Zou Gumaro Perez, die jonge journalist, niet net nu alle aandacht moeten krijgen om dat waar hij voor stond werelds te maken?

Zou daarmee het vak journalistiek gevierd worden en vooral het verhaal hij wilde delen door velen gelezen en gehoord worden? Net dan zouden die vuile tegenstanders verliezen die hem de mond wilde snoeren, omdat meer mensen te weten komen wat deze journalist te vertellen had. Zijn woorden zouden niet sterven. Zijn woorden zouden leven. Zijn stem zou gehoord worden.

Ik hoorde in de manier waarop het bericht werd gebracht dat ook u geraakt was door dit nieuws. Ik zat zo te hopen dat alles aan regels en structuur nu even overboord werd gegooid en er alle aandacht zou zijn voor waar deze jonge man voor stond. Een heel item zou volgen over de politieke strijd in Mexico. Eer te betuigen en te laten zien, dat de dood van deze jonge man, een collega journalist, er wel degelijk toe doet. En wie weet, door te breken met al die regels en die strakke planning, anders dan andere durven te zijn, daardoor net zelf aandacht te krijgen van andere media en deze woorden zich als een olievlek over de wereld verspreiden, zelfs Mexico bereiken.

In de hoop dat het er toch toe doet, dit bericht.”

De macht van de media

Ik maak mij grote zorgen over de invloed van “journalistiek” op maatschappelijke en politieke zaken. Want naar mijn idee is de professionele journalistiek een entertainment business geworden, met een grote politieke en maatschappelijke invloed waar deze industrie zichzelf wel of niet bewust van is.

De vraag is namelijk niet in eerste instantie welk nieuws moet er worden gebracht? De meest belangrijke vraag is; Hoe haal ik vandaag zo veel mogelijk kijkers, lezers, volgers binnen?

Jinek, De wereld draait door, Pownews, Pauw, stuk voor stuk “actualiteiten shows” die meer entertainment zijn dan een echte journalistieke weergave van de actualiteit. TV programma’s waarin er een duidelijke kleur gegeven wordt aan de discussie.

Echte journalistiek heeft geen mening en geeft geen richting aan. De lezer, de kijker, maakt zelf zijn eigen mening met de informatie die die krijgt.

Filosofie zou de basis moeten zijn van elke journalistieke weergave. Een filosoof belicht alle aspecten, always listens to both sides of the story en geeft niet een hele sterke mening. Voor elke partij zijn er voor- en nadelen te benoemen. En dat is een vak apart.

Afgelopen weken opnieuw deze macht van de media zich zien ontwikkelen in de commotie rondom positie Camiel Eurlings IOC.

Uiteindelijk na een aanhoudende stoet van discussies en interviews en meningen breekt hij dan toch.

Legt Camiel zijn functie neer.

Maar kan mij iemand uitleggen waarom Camiel Eurlings zijn functie heeft moeten neerleggen en aan de andere kant van de wereld een Donald Trump gewoon op zijn troon kan blijven zitten?!

Hoe kan het dat Camiel het veld moet ruimen en een Trump kan blijven zitten?

Alleen al dat in deze zin Camiel en Trump wordt gebruikt doet er al toe. De voornaam gebruiken maakt iemands positie zwakker dan enkel de achternaam te gebruiken. Trump is daarin een groot meester om de kracht van woorden in media te gebruiken vanaf het prille begin. Zijn naam prijkt op alle grote gebouwen, vliegtuigen, boeken, overal zijn eigen (merk)naam. Die veeg je niet zo maar van tafel. Maar enkel de achternaam noemen houdt ook afstand en maakt het moeilijker om dicht bij iemand als persoon te komen. Het gebruik van de voornaam, veel gebruikelijker in Nederland, maakt je meteen kwetsbaarder. Misschien ook een groot probleem in het onderwijs? Een leerkracht bij de voornaam aanspreken creëert meteen het gevoel dat er minder hiërarchie is en daarmee toch ook minder respect? Maar dat is een andere discussie.

Terug naar de invloed van de huidige moderne journalistiek. Er spelen nog een aantal andere factoren een belangrijke rol die naar mijn mening een cruciaal effect hebben op die invloed van de huidige journalistiek op actualiteiten.

Ten eerste is het de herhaling. Hoe vaker een item wordt gebracht, hoe meer mensen erover gaan spreken, hoe belangrijker het lijkt te worden, hoe meer media het gewoon klakkeloos gaat overnemen en hoe meer mensen het gaan aannemen als een feit en er vanuit die bril een mening over gaan hebben, het één heeft invloed op het ander.

Een ander belangrijk aspect; met hoeveel overtuiging en emotie wordt een nieuwsitem gebracht?

Wie wordt er gevraagd om het nieuws te brengen? Wie zit er aan tafel? Welk verhaal wordt er verteld en met welke emotie?

Met andere worden de vraag; hoeveel sensatie voeden ze hiermee? Hoeveel zieltjes kunnen ze er mee gaan winnen?

Camiel Eurlings. Ik ken hem niet persoonlijk, ik ga ook geen oordeel geven over de vraag schuldig of niet schuldig, maar wat ik me heel sterk afvraag is, waarom kan een Trump wel in functie blijven bij het begaan van veel ergere bewezen (politieke) misstappen dan Camiel Eurlings?

Ik heb nog geen idee.

Wat ik wel weet is dat Camiel uit een heel warm gezin komt. Ik heb zijn ouders al een aantal keer mogen ontmoeten en ik ken één van zijn broers en echtgenote heel goed. Ik weet dan ook zeker dat zijn ouders en familie altijd achter hem zullen staan en hem zullen steunen. En ik hoop vurig dat Camiel vanuit die steun die hij nu krijgt van zijn familie en vrienden, dat hij daarmee de klappen kan hebben die hij als mens nu te verduren heeft gehad. Hoge bomen vangen veel wind, maar de hoeveelheid aan negativiteit die over hem heen werd gegooid de afgelopen weken staat denk ik in geen enkele verhouding meer met de “tik” die hij gaf of gegeven zou hebben. Want enig speurwerk over de ex-vriendin van Camiel geeft mij ook wel bedenkingen in de geloofwaardigheid van de aantijgingen die deze mevrouw neer legt. En wordt dit alles in deze tijd van #metoo misschien ook net iets te veel uitvergroot? Wie kan het zeggen?

Maar wat maakt nu het grote verschil met Trump? Is het dat Trump never ever zal toegeven dat hij fout zit? Want niemand die kan dan bewijzen dat hij fout zit, hij blijft gewoon stug beweren dat hij goed is. Hij twittert zelfs dat hij geniaal is.

https://twitter.com/realdonaldtrump/status/949619270631256064

Misschien ís dit zelfs geniaal, want het lijkt ook zo logisch, het moment jezelf toegeeft dat je fout zit, dan verlies je toch meteen. Als je zelf namelijk al aangeeft dat je fout zit, hoe zou een ander dan nog kunnen zeggen dat het goed is?!

Dit alles baart mij grote zorgen. Want dit betekent dat wat Berlusconi al jaren geleden wist en vele andere dictators ook (lees Poetin, Erdogan, Ping Jong Oen, die naam ga ik bewust nooit goed spellen), dat controle over media van groot belang is en dat het nog belangrijker is om nooit en te nimmer schuld te bekennen.

Is dit dan het einde van de pure gepassioneerde politiek? Zijn eerlijkheid, integriteit, jezelf kwetsbaar opstellen ten gunste van anderen geen mooie eigenschappen meer om in de politiek succesvol te mogen zijn?

En is leedvermaak waar de grote massa zo van smult, het verkneukelen aan andermans verlies een drive geworden voor het maken van “journalistieke” TV-programma’s?

De media maakt of kraakt de politiek en bepaald daarmee het wereldbeeld.

In de hoop dat de huidige TV makers zich nog niet bewust zijn van de power die zij hebben en er een beter wereldbeeld van gaan maken op het moment zij zich hier wel bewust van gaan zijn. Dat zij die macht gaan koesteren en de wereld kunnen verbeteren.

Zijn zij het zich wel al bewust en is het hun om dit soort acties en macht te doen, dan maak ik mij grote zorgen.

Want dit voedt enkel de politicus die geen enkele waarde hecht aan kritiek, zij die een olifantenhuid hebben en hun eigen mening enkel van grote waarde is, zij die geen oor meer hebben voor een ander verhaal. Dictoriaal gedrag zal enkel worden beloond en zegevieren.

Maar wie zijn die populistische journalisten? Wie zijn die geniepige redactieleden die op zoek zijn naar die kijkcijferkanonnen? Hoe groot is nu eigenlijk hun macht? Welk doel streven zij na?

Een moedige journalist die dit tot in detail zou kunnen gaan uitzoeken.

De wereld draait helemaal door en de echte reden is de sensatiebeluste journalistiek. Lang leve de persvrijheid. De wereld op z’n kop.

Kerstgedachte

Het jaar gaat langzaam ten einde, de langste nacht hebben we net gehad en het zijn de laatste dagen voor Kerst. De meeste cadeautjes moeten nog worden gekocht, van alles nog worden gedaan, de tijd vliegt voorbij. Kon je die klok maar even stil zetten.

Tijd.

Tijd is een bijzonder iets. Je kunt tijd meten door met een horloge de tijd in de gaten te houden. Maar we kennen het allemaal, op het moment je op een belangrijke uitslag van een examen of iets belangrijks aan het wachten bent, kan de tijd niet snel genoeg gaan en duren minuten uren en uren zelfs maanden. En op het moment dat je een bijzondere gebeurtenis beleeft is het in een oogblink weer voorbij. Dus die horloges en klokken zijn enkel nodig om te plannen. Afspraken te maken. Zo laat, op die dag, op dat uur. Maar de tijd ermee vangen kun je niet.

De echte tijd komt vanuit het hart. Als je bewust van het moment kunt genieten, er echt even bij stil staat, dan zul je merken dat tijd dan geen rol meer speelt. Het zelfs lijkt dat er een zee van tijd is, want tijd bestaat niet meer, het is enkel het nu. Dat moment. Later komt later. Wat geweest is, is geweest.

Bewust het moment ervaren en luisteren naar je hart, naar de omgeving waar je bent, goed kijken naar alles om je heen, ruiken, horen. Het voelen van je eigen lichaam. Even tot jezelf komen. Op de plaats. Rust.

Is dat niet wat we allemaal zouden willen?

Gewoon jezelf zijn, in het hier en nu. Niet te veel nadenken over later. Nee, nu!

Nu is het moment om te leven. Nu is het de kans om er voor te gaan. Nu is nu!

Dus het maakt niet uit om die uren te tellen en straks die laatste 10 seconden bewust te tellen. Tien, negen, acht, zeven, zes, vijf, vier, drie, twee, één, een gelukkig nieuw jaar.

Elke seconde bewust zijn van vooral alles wat jou lief is, de fijne mensen om je heen, het dak boven je hoofd, de warmte om je heen, hier bewuster van zijn, dat pas geeft een gelukkig nieuw jaar.

In de hectiek van de dag verliezen we vaak onszelf, maar net door regelmatig even er bij stil te staan, letterlijk en figuurlijk stil te staan, daardoor zullen we meer en meer onszelf gaan vinden.

Ik wens ieder hele fijne bijzondere momenten, met vooral de mensen om je heen die je lief zijn. Geniet van al dat moois je gegeven is.

Om van daaruit een waanzinnig mooi nieuw jaar tegemoet te gaan zien.

Een gelukkig nieuw jaar!

De Nederlandse vlag in de tweede kamer

De NEDERLANDSE vlag in de tweede kamer?

https://nos.nl/l/2201038

Gaan we dan toch langzaam Amerika achterna? Dat bij elke politieke briefing straks naast de minister president de nationale vlag wappert? Het grote voorbeeld Amerika, waar in bijna elke oorlogsfilm, actiefilm, zelfs in de meeste romantische film de Amerikaanse vlag even in beeld moet worden gebracht. En vrijwel elk politicus een Amerikaans vlaggetje op zijn borst draagt. America first?

Hoe patriottistisch wil je zijn?

Hoe kortzichtig ook, in een tijd waarin globalisering zich sneller ontwikkelt dan het vormen van een kabinet of het beschrijven van een nieuw regeringsplan.

Met “trots” laten zien dat je in Nederland bent door een vlag op te hangen in het hart van de politiek? Dan verlies je naar mijn mening toch enig gevoel voor realiteit.

De halve wereldbevolking leeft of in armoede of wordt onderdrukt met geweld en dan net door regimes die APETROTS zijn op hun NATIONALE vlag. Willen we die kant op gaan?

Ik dacht in een land te leven waar nationaliteit niets uitmaakt, waar iedereen welkom is. Een land waar een multiculturele samenleving hoog in het vaandel staat!

De NEDERLANDSE vlag in de tweede kamer, waar staat die vlag dan voor?

Is het een symbool van WIJ nu eerst? WIJ Nederlanders, het VOLK dat hier als eerste was. Alsof je nu de vlag plaatst op de plek waar je als eerste bent? Zoals de Amerikaanse vlag op de maan? Zo van “Dit is van mij! Mij! MIJ!” Zoals het vroeger was met landjepik, snel jouw vlag er op?

Anno 2017 hangt de vlag er toch echt even iets anders bij.

“Ich sehe die Welt in Trümmern liegen…” zong Nena al decennia geleden en nog steeds hebben we er schijnbaar niets van geleerd.

Wereldproblemen lossen we echt niet op met de Nederlandse vlag in de tweede kamer, sterker nog, ik ben er van overtuigd dat dit patriottistisch gedoe als een rode vlag werkt op nog meer verdeeldheid in de wereld.

Wij Nederlands…

Wij Nederlanders toch…

Wij na-apers. “Omdat in de meeste andere landen ook de nationale vlag wappert in het parlement”, moeten wij ook.

Trots zou ik zijn als we net een andere koers zouden durven te varen.

Hang dan alle vlaggen op van de nationaliteiten die hier in Nederland een dubbel paspoort mogen hebben. Laat door al die vlaggen zien dat kleur of afkomst er echt niet toe doet.

Hoe moet je een Europa vorm geven of een mondialisering zich positief laten ontwikkelen als enkel en alleen je eigen kleur er toe doet?

RTL late night

Gisteren aandacht voor tinnitus en hyperacusis bij RTL Late Night.

Mevrouw Joan van Baerle bespreekt wat haar er toe bracht een boek te schrijven over haar dochter, Gaby Olthuis, de jonge vrouw die in 2014 euthanasie verkreeg omwille van haar tinnitus en hyperacusis.

Een mooi gesprek aan tafel bij RTL late night, alles komt er voorbij.

Gelukkig óók, dat er nieuwe tinnitusbehandelingen zijn die je leren om met de klachten beter om te gaan en dat er dus genoeg mensen zijn die in de gezondheidszorg een oplossing voor de tinnitusklachten kunnen vinden en goed geholpen worden. Tevens is er aandacht voor preventie, god zij dank, het convenant van de overheid in de muziekindustrie. Daar is wel nog een hele weg te gaan.

Humberto Tan die nu weet hoe hij het woord hyperacusis moet uitspreken en in één zin gevoeligheid voor geluid noemt, fijn.

Wibi Soerjadi aangeeft hoe belangrijk onze oren zijn en we er dus zuinig op moeten zijn. Wibi ook nog zijn eigen ervaring met de sudden deafness beschrijft, de periode van het niet kunnen horen en het moment dat hij weer die ene piano toon kan horen als een van zijn mooiste momenten heeft ervaren.

We staan er te weinig bij stil, hoe groot de impact is als er iets mis gaat met je oren. Pas als het minder wordt gaan mensen er bewuster mee om. Vandaar dat preventie van groot belang is. Echter te veel beschermen en het vermijden van geluiden maakt het oorsysteem net weer gevoeliger, dus te veel is ook niet goed. Een goede balans vinden. Goeie voorlichting op gebied van het gehoor is het halve werk. Vandaar mijn bijdrage op basis en middelbare scholen vanuit het PrevENT project.

Wat een mooi vak, de wetenschap van het horen, de audiologie.

Aflevering RTL late night

Tijn heeft het voor elkaar.

Op NRC.nl las ik het volgende artikel:

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/07/07/lieve-tijn-11735589-a1565950

Een artikel geschreven door Youp van ’t Hek zonder ook maar één keer een vloek. Een Youp van ’t Hek die nu pas door die kleine Tijn is gaan inzien waar het echt om draait in het leven. Een Youp van ’t Hek die zich nu zo tegen het einde van zijn eigen leven afvraagt: Wie is toch die God? 

Waarom moeten we eerst met de neus op feiten worden gedrukt, voordat we inzien wat er echt toe doet in dit leven?!

Hoeveel signalen hebben wij mensen nodig om in te zien dat er een goddelijke kracht bestaat, ook in onszelf? Het is alleen de keuze in onszelf om deze kracht tot uiting te laten komen.

Is het niet een wonder dat Tijn zo veel heeft kunnen betekenen voor anderen?

Hadden wij als mens niet iets kunnen betekenen voor Tijn? 

Een hersenstamtumor is nu nog zo complex dat wij als mens anno 2017 niet weten hoe het op te lossen is. 100 jaar geleden waren het tuberculose, pokken, mazelen, waar mensen op vroege leeftijd aan overleden. Toen in die tijd voelde mensen zich ook machteloos als er een kind, maar zelfs ook een volwassene de mazelen had.

Door wetenschappelijk onderzoek en heel veel onderzoekswerk zijn deze (kinder)ziektes voor ons in de westerse wereld vandaag de dag geen enkele bedreiging meer. Zo’n hersenstamtumor dus nog wel.

Als we ons nu eens met z’n allen gingen richten op wat er echt toe doet in dit leven?! 

Geen muren bouwen of lak hebben aan wetenschap! Geen Trumpiaans denken.

Maar kleur geven aan het leven dat ons gegeven is. Een klein gebaar van steun welk voor een ander groots mag zijn. Er überhaupt voor elkaar kunnen zijn.

Zodat een kind, heel lang gewoon een zorgeloos en blij kind kan zijn.

*********

Maar ook voor een volwassene kunnen wij iets betekenen.

Bij toeval ook de afgelopen week een bericht gekregen van vrienden die ik ken uit San Diego. Geraakt door dit bericht mijn reactie op FB hieronder.

De tekst spreekt voor zich:

When I was in San Diego I met one of the kindliest persons I have ever met in my life! Kerstin Robers.

Tell you why in a minute.

But now her husband, Marc, had a stroke, Marc has to recover, has to get a lot of rehabilitation. And then now one can see the inhuman healthcare system of the USA, there is no money from out of an insurance company to help Marc out. And with this Trump, it is getting worse and worse.

Now Kerstin herself had to start a charity fund to collect money for the healthcare recovery of Marc.

I can tell you, from out of a persective of the Netherlands this is so unreal, we almost can not imagine that this fund is necessary. But if life is not that lucky with you, and one has to deal with some heavy bumps on the road, then life is hard in the United States.

I can not safe the world, I can not change politics, I can not change this stupid mind of these insane rich people in this world who think that they are smart enough to keep all the money to themselves, all that I can not change. But what I can change is the world of people who are close to me, help them out, and even if it is a minor gift from out of my own perspective, even these minor gifts put together will have a giant impact on ones human life.

I hope I can convince you that if we even for now collect only with minor gifts together, then in the end the goal here is set in this funding will be achieved.
More than half of the money neccesary to get a good help to recover Marc is allready there, just about $3000 to go. To donate on gofundme.com is so easy. Even if it is just ONE DOLLAR of all of my friends here, then it is a thousand dollars in total!

So Please, if you want to donate just this ONE DOLLAR here you can find a link. And Please share it. So we can help Kerstin and her husband to make this life become once for all a life worth living.
Thank you!

gf.me/u/bbvnf8

**************************

Kerstin Roberts, she is one of the kindest people I have ever met. She gave to me so much, when I was in the states, not in money, but just what is important to get along in this world, no one ever did this to me in such a way. 

Kerstin was the Art director of the San Diego Art Institute at the time I was in the states. I met her in the museum of the living artist and because her roots are from Germany, we started to have a chat in German and that was just fun. But the end of this story was that she gave me this amazing opportunity to get this Art project in the museum!

Which was amazing! And very succesfull.

Kerstin was such an amazing person to work with. One thing as an example, to see how kind she is.

She had this very old, Classic Volvo car, without airco, in San Diego!

I think in the Netherlands it was not allowed to have this vehicle on the road, but for her this was a very important way to travel around, going to work and being independent on others. Traveling around to hospitals with her husband Marc, who was already having some healthproblems at that time.

But Kerstin intended on it that I got the keys of the Volvo and could travel along in San Diego to get my artstuff for this artproject.

Me, an artist from the Netherlands, me in a strange city, driving the Volvo around.

Kerstin is one of these people who will help you out, even if she is having almost nothing, even then she can give you the best.

So I an not into collecting money for charity, I am more to act for charity and change things to have no money problems at all, I think that in a basic way in healthcare it even should not be of any issue! But for now, and especially in the states, money is an issue to survive. And because I know Kerstin really well, I have given you this story, in the hope that even this ONE DOLLAR, will change Kerstin’s and Marc’s life a little bit in a good direction!
Thank you so much if you even have get it to this last sentence!:) 

Pinksteren. Rood, vuur, passie en geest.

Rood, in vuur en vlam zijn, in de naam van de geest, een nieuw begin, kracht, het onmogelijke mogelijk maken, wonderen, het goede in de mens naar boven brengen, geloof, liefde, samen, samen sterk zijn, Zijn.

En het bleef niet alleen bij deze woorden. Een bijzondere dag. Pinksterzondag.

Traditiegetrouw gisteren op Pinksterzondag naar de kerk gegaan. De protestantse Kloosterkerk. Ik heb er sinds 2014 een traditie van gemaakt. Elk jaar met Pinksteren toch even naar deze wonderbaarlijke plek, hartje Valkenburg.

Al weer 3 jaar geleden dat ik er mijn steentje mocht bijdragen aan het kunstproject Kunst in Kerk. Een heel bijzonder kunstproject, in samenwerking met dominee Harrie de Reus.
Een project waarbij voor mij de kleur rood centraal moest staan en dit tweeluik op de meest centrale plek in de kerk voor altijd zichtbaar moest zijn.

En zoals op de tafel te zien is, enkel op Pinksterzondag is de kleur in de kerk, zowel katholiek, als protestant, rood gekleurd. Enkel en alleen rood gekleurd op Pinksterzondag.

Maar het rode tweeluik past ook bij het Pinksterfeest en nog meer bij de Pinkstergedachte. Het werk is abstract, mijn intentie was om er niets mee te zeggen. Geen stil leven of een landschap, ik laat het aan de kijker zelf over welk verhaal of welke figuren hij er in ziet.
“Nietszeggend, maar toch heel veel.”

Want hij die dan goed kijkt, echt kijkt, ziet heel veel.

Wolkpartijen, de zon, kracht, licht, samenhorigheid, geloof, hoop en liefde, maar ook lijnen van pijn, verdriet, donkere vlekken.

Al dit is zo gegroeid, mensen die mij attent maakte op wat zij in het kunstwerk konden zien. Dat er een kruis in het werk te zien zou zijn, een kruis zoals bekend in de kerk.
Zo ook de zon die van rechtsboven naar beneden schijnt, een gouden gloed over het doek geeft.

Diepte in het doek te zien is, alsof je vanuit de hemel neerkijkt op wolken en een kijk op de wereld geven.

Zelfs Einstein die er in wordt gezien, als een lachend tevreden persoon in de toekomst kijkt.

Al dit kon ik al terugvinden in het kunstwerk.
Maar nu dan nog sterker, door de woorden die de dominee gebruikt.
Pinksteren. Rood. Vuur, passie en geest.
Waarbij al deze woorden, meer zijn dan enkel de letters die de woorden vormen. Met woorden trachtten we iets te beschrijven dat groter is, eigenlijk zelfs zo groots is dat het helemaal niet met een pen te beschrijven is. Maar omwille van onze geest om dit toch te delen, we proberen het essentiële in woorden uit te drukken.

“Alleen met je hart kun je goed zien. Het wezenlijke blijft voor je ogen onzichtbaar.”
Uit De kleine Prins, Antoine de saint Exupery. Zelfs kinderboeken proberen het wezenlijke zichtbaar te maken met behulp van woorden.

De woorden die de dominee spreekt geven nog meer kracht aan de Pinkstergedachte die net nu in deze tijd waarin wij leven zo belangrijk is.
Mag ik je meenemen in deze gedachte, want ik ben er vrijwel zeker van dat het delen van dit jouw kracht kan geven. Wat uiteindelijk ook de bedoeling is van dit bijzonder feest; Pinksteren.
De woorden van de dominee zijn zo passend bij dit alles, dat ik na de dienst naar haar toe ben gegaan en gevraagd heb of ik een kopie van de tekst mocht hebben. In een protestantse kerk is dit bijzonder makkelijk, omdat je na de dienst altijd nog even samen komt in een gedeelte van de kerk waar gezellig nog wat gedronken en gegeten wordt. Je vrienden, kennissen ontmoet en nog even een babbeltje maakt. Vandaar dat het zo makkelijk was om de tekst even te laten kopiëren, want digitaal was die niet, enkel op papier. En zo kreeg ik vijf A4, met de tekst. Het is veel tekst, maar net al deze woorden zijn nodig om de essentie van dit verhaal te begrijpen en vooral hét te zien.
Maar je zult straks na het lezen hopelijk begrijpen dat zelfs wij nu, in deze tijd, in staat zijn om het wonderbaarlijke te laten gebeuren. Kracht te vinden in elkaar en dat zelfs bijvoorbeeld het benefietconcert nu in Manchester, een bijdrage is aan iets groots waar wij allen, op ieder zijn eigen manier, deel van kan uitmaken.
Lees vooral de boodschap die gegeven wordt. Ik weet vrijwel zeker dat ook net nu in deze tijd woorden als God, Geest, kerk en godsdienst compleet verkeerde interpretaties geven. Eerder net nu gevoelens van geweld, indoctrinatie, macht, misbruik losmaken. Woorden die nu te vaak met vooral het negatieve worden geassocieerd. Terwijl als we vooral dat lezen wat wel van belang is en open staan voor de waardevolle boodschap die er mee gegeven wordt, dan zou deze wereld echt veel beter zijn. In de hoop dat je de tekst kunt lezen, zonder meteen een oordeel te geven en er het beste voor jou zelf uit te halen, hier de tekst van de dominee:

Wat altijd is geweest, het waaien van de geest, gebeurt aan ons vandaag.

Vandaag vieren we het feest van Pinksteren.

Een feest vol symboliek.

Het feest van de uitstorting van de Geest, over jong en oud, vrouwen en mannen, kinderen en grijsaards, over geschoolden en ongeschoolden, over mensen van alle rangen en standen verspreid over de wereld.

Een feest vol symboliek, want het gaat over geest, vuur, licht en levenden. Het gaat om ongrijpbare dingen, ondoorgrondelijke dingen, maar tegelijk zo heel konkreet.

Pinksteren, de Geest waait waarheen Zij wil.

Er gebeurt iets in en met mensen.

Pinksteren, de Geest wil mensen nieuw leven inblazen, de Geest wil verwarmen wat verkilt is, de Geest wil mensen laten herademen, opnieuw roepen tot leven. Pinksteren, het feest van de geboorte van de Kerk. Een veelbelovend begin van mensen van toen en nu? Pinksteren, ook een feest voor ons? Voor u? Voor mij?

Met Pinksteren bidden en zingen, roepen wij om Gods Geest, om levensadem, om geestkracht. Zonder adem kan een mens niet leven. Vaak staan we niet bij onze adem stil, pas als je je eens stevig verslikt, weet je wat ademtekort inhoud. En ook mensen die een ziekte hebben aan de luchtwegen weten soms heel goed wat ademnood is. En kennen we niet allemaal het gevoel van af en toe uitgeblust te zijn. Het gevoel dat de fut er uit is. Kennen we niet allen het gevoel van soms leeg te zijn, adem te kort te komen, verdoofd te zijn door emotionele en aangrijpende gebeurtenissen in ons leven. Hoe bekent is niet de uitdrukking: “Ik moet even bijkomen, even op adem komen.”

Pinksteren het feest van geestkracht, van levensadem. Veel mensen hebben moeite om zich bij Pinksteren iets voor te stellen. Het roept iets op van een vaag en abstract gebeuren.

Vera Huijgen schrijft: “Het is eigenlijk niet zo gek, dat het gros van het kerkvolk geen weg weet met het Pinksterfeest; heimelijk denk ik al jaren dat alleen Gods ingewijden, diegenen die zich tot Gods dwazen durven rekenen, feest kunnen vieren met Pinksteren….”

Om iets te kunnen begrijpen, om iets aan te kunnen voelen wat er met Pinksteren is gebeurd, moeten we misschien terug naar het begin, naar hoe het allemaal begonnen is met dat kerkvolk, met Gods dwazen. Het boek handelingen vertelt hierover.

Na Jezus’ dood zijn z’n leerlingen bij elkaar gekropen in afwachting van de dingen die komen gaan. Ze zijn bang, angstig en verward na de emotionele gebeurtenissen rondom de dood van Jezus. Ze schuilen bij elkaar om troost te vinden, om te praten over alles wat er de afgelopen tijd gebeurd is. Hun dromen en visioenen over een betere wereld waarin ze zo hadden geloofd, waarop ze zo hadden gehoopt, zijn in een klap vernietigd en weggevaagd. De toekomst lijkt hen duister nu Jezus niet meer leeft. Hoe moeten we zonder hem verder Kunnen ze dat wel? 

Zo zitten ze midden in een rouwproces, leeg en uitgeblust. Ze zullen opnieuw op adem moeten komen. Toch als ze na een tijd wat tot rust en verwerking zijn gekomen, komen er steeds meer herinneringen aan Jezus boven. Herinneringen over de dingen die hij vertelde, de dingen die hij deed. Dat hij wel sterven moest voor zijn idealen, maar dat zijn levensgeest nooit gedoofd zal kunnen worden. Ook niet door de dood. En heel langzaam breekt het besef door dat hoewel Jezus niet meer in levende lijve bij hen is, de Geest van zijn levenswerk blijft. En die geest zal blijven ook, als zij het levenswerk van Jezus voortzetten. Als hun leven een getuigenis is van de geestkracht van Jezus, van zijn levensadem. 

En dat besef, die omkeer in hun bewustzijn zet hen in vuur en vlam. En het geweldige tot op de dag van vandaag is, op het moment dat de mens zich openstelt voor diezelfde Geestkracht van God, er ook goddelijke levensadem in hem, in haar stroomt.

Als een mens zich werkelijk gegrepen weet, zich geïnspireerd voelt door Gods adem, zal die mens een nieuw begin gaan maken. Zal die mens dingen gaan doen, waartoe hij, waartoe zij zich vroeger niet toe in staat achtte. In staat om dingen te zeggen waardoor anderen in de ruimte komen te staan. Gedrag gaan vertonen waar anderen jaloers op worden, al zal het vaak uitgelegd worden met dwaas.

Maar het is goddelijke dwaasheid. Een spiegel die wordt voorgehouden. En zo kan de kerk opnieuw geboren worden, door Gods dwazen, door Gods ingewijden.

“Hierheen adem, steek mij aan. Stuur mij uit jouw verste verte licht”, vertaalde Huub Oosterhuis. 

Het kan dus, het boek Handelingen vertelt ons erover. Aangesproken worden door Gods Geestkracht, uit Gods’ levensadem leven. Wij mogen ons verwonderen over het feit dat deze Geestkracht steeds opnieuw mensen in beweging zet en gaande houdt, inspireert tot onvermoede dingen. Kijk maar om je heen en zie de voorbeelden van mensen in wie de Geest gewekt is. Mensen die volstromen met levensadem met levenskracht. Zo zie je dat het Pinkstergebeuren niet een éénmalig gebeuren was uit het verleden, maar iets dat altijd opnieuw gebeuren kan aan ieder van ons, nu, vandaag, morgen. Het gaat gepaard met een verantwoordelijkheidsgevoel waaraan we ons niet kunnen onttrekken, want, zodra je weet dat je deel hebt aan Gods geest, beschik je over adem om elkaar uit of aan te blazen…

Aan en uitblazen doen wij mensen met elkaar, soms heel subtiel, soms bewust, soms heel onbewust. In onze relaties, op ons werk, in onze bezigheden, in onze zorg voor anderen. Iemand uitblazen, iemand alsmaar kleineren of negeren, zeggen dat hij of zij het leven anders moet inrichten, zich anders moet gedragen, dat andere dingen horen, het niet goed doet. Iemand uitblazen, iemands manier van leven afkeuren, zonder te luisteren naar motivaties.

Iemand aanblazen kan ook, je zo opstellen dat het beste in de ander naar boven komt, iemand in een betere wereld zetten, niet toelaten dat de geest van de ander gedoofd wordt. Meewerken dat die ander tot z’n recht, tot haar recht komt.

Mensen die voor anderen een plek zijn waar ze weer op adem kunnen komen in tijden van crisis en eenzaamheid, bij ziekte en aftakeling, in tijden van scheiding en rouw.

Mensen die niet vinden dat er op hún manier gehandeld moet worden, maar anderen op eigen wijze het laten verwerken. In de bres springen, de stem verheffen, andere lucht gunnen, levenskracht.

Pinksteren, een feest vol symboliek, feest van de Geest, van Gods Geest, van een nieuw begin, nu, vandaag, morgen.

Pinksteren het moment van een nieuwe fase in je leven, het moment om je, in Gods naam, naar de ander te keren, anderen er bij laten horen.

Pinksteren het feest van de Geest om elkaar in vuur en vlam te zetten, getuige zijn van de Geest die nooit dooft. Want de Geest geeft niet op en waait waar zij wil.

Het is aan ons of wij ons door deze Geest willen en durven laten raken, door dat vuur van het begin in vlam durven laten zetten.

En dan is er veel meer mogelijk dan wij ooit hadden durven denken of vermoeden, omdat dan aan ons gebeurd, vandaag wat altijd is geweest, het waaien van de Geest.
Een heel fijn Pinksterfeest.

Amen.


House of Cards

House of Cards is peanuts in comparison with Trump’s way of being president. Media is the power to get things changed.

We do not know how powerful social media is! Trump does! He uses his own personal twitter account to rule the world. We all let it just go on and on, watch it and do nothing about it.

I am sure that if the majority of the people would unit and that facts of what is really going on here would be shared and hit the world, then Trump would loose his power.
And this kind of research done here in this documentary by Zembla could be used to change this. If enough people see this, and facts shown here are proven more and more, even Trump can not stand this.

We still have a democracy, but slowly it is changing into a one man’s world politics. An ego, where one can ask if he is sane enough to be at the most important job in this world…president of the united states?

ZEMBLA
part one and part two

Easy to share or like this item at Zembla’s account, more people have to see this.

Nature is Art. Art is Nature.

Today I have painted two large paintings. And as I was painting them it looked to me as if I was looking down from out of space on earth or another planet.

Nature is just Art. And as I look at my Art it is just like Nature.
Today NASA did it! Cassini is now sending pictures from Saturn and its Rings.

https://twitter.com/cassinisaturn/status/857491952601767936

But as I was looking for some information about Saturn, I came up on this video: https://youtu.be/GoW8Tf7hTGA

Now, just watch this video and then imagine that we are the only living creatures in this whole space, in the whole universe!

They think that the chances there are more living creatures are huge, but till now it seems that we are the only one.

Now, just imagine that we are the only one. Here earth is the only place were life like we have is possible!

This thin layer, we call atmosphere, is such a fragile space, we can live.

When we look from out of space, is it so stupid, to see these ego’s trying to build walls and borders. Ego’s like Trump, Putin, Erdogan, and many others of these men, only have faith in weapons and bombs.

Military people programmed to kill. People who are not thinking about this gift we have.

The knowledge, the equipments, everything is there to make this world, to make this universe paradise.

We can travel in space, everything we can dream of is possible. We have all proven that!

Things you never could think of that it would be possible is now possible. Even in one lifetime we can see it happen. What does God show us more to see this?!

God is not a man or an imaginary person looking down on us. God is the power we have. It is a gift. We as a human race we can think ourself. We have the freedom to do what we like. But we have to be aware of this gift to make miracles happen, it is up to us. We have to do it.

So, there we have it. Working together. Different cultures. Giving different opportunities.

International collaboration makes spacetravel possible. Scienstist from all over the world make it possible.

Maybe Art can change the human thinking. There has to be a way to bring peace on earth. And from thereon we can make our dreams come true!

DS17007 150 cm X 180 cm DS17008 140 cm X 180 cm

Acrylics on canvas

© 2017 Dyon Scheijen Art

 

More information about my lecture Art meets Science

Flikken Maastricht

Vrijdagavond. Nietsvermoedend weer eens een aflevering van Flikken Maastricht aan het kijken. Aflevering 9, Zuur.

Een leuke serie waarin “ons” Limburg, met name dan Maastricht, mooi in beeld wordt gebracht.

De verhaallijn is meestal ook wel goed gekozen.

Even verstand op nul en gewoon kijken, genieten van de mooie opnames en het spannende verhaal.

Maar deze keer ben ik na het kijken van de aflevering in shock. “Echt, is dit wat ze laten zien?! Nu in deze tijd?!”.

Er zijn altijd twee verhaallijnen. In deze aflevering is een van de verhaallijnen dat de vriendin van Romeo het vierde lid blijkt te zijn van de terroristische groep die een aanslag heeft willen plegen.
De manier waarop deze vriendin wordt neergezet is zo gebaseerd op alle negatieve vooroordelen die er ook maar zijn over Islam en moslima, dat het net lijkt of dit een propaganda filmpje van Wilders is.

Nu weet ik ook wel dat er genoeg films zijn waarin ook andere bevolkingsgroepen of strijders vanuit vooroordelen worden neergezet, Duitsers in oorlogsfilms, Engelsen en Hollanders in films over de slavernij. Maar nu net in deze tijd, een script schrijven waarin een jonge dame, waarvan ik zeker weet dat zij geen terrorist zou zijn, maar de regisseurs haar “kleden” met een bomgordel en ze helemaal door draait “door het geloof”. Alle vooroordelen langskomen, zelfs een strijdfilmpje met zwart hoofddoek en wapen in haar hand, wordt op een laptop gevonden. En de geplande aanslag op het hoofdkantoor van de politie, wordt uiteraard door Floris Wolfs (Victor Renier) persoonlijk verijdeld. De “Jihad-strijdster” wordt in het hoofd doodgeschoten. Een lange strijd met woorden vooraf, waarin Romeo en zijn vriendin elkaar nog proberen te vinden. Zij vanuit het geloof wordt neergezet als een strijder.
De moslima schreeuwt zelfs Allahu Akbar…

Hoeveel vooroordelen wil je voeden in net deze tijd?!

2017! Dat er überhaupt gedacht wordt om vanuit “entertainment” zo een negatief beeld opnieuw neer te zetten.
Het is 5 voor 12 betreffende een mentale verandering bij de mensheid. De grote massa heeft een zo sterk negatief beeld van de Islam.

Het woord moslim alleen al, roept bij een grote groep, een negatieve associatie op. Het lijkt er zelfs op dat alles wat ook maar iets in de richting van Islam wijst al verdacht maakt.

Het gaat mij niet in deze om dit geloof te verkondigen of te verdedigen, maar de parallel die ik zie met het creëeren van een zeer sterk negatief beeld behorende bij één bevolkingsgroep. En dan vind ik dit toch vergelijkbaar met wat er met de Joden gebeurde in de jaren 30. Met alle politieke gevolgen die daarbij horen.

“Iemand moet toch de schuld krijgen van alle ellende in de wereld. De crisis en werkloosheid.”

Het dragen van een hoofddoek, gewoon een normale modieuze hoofddoek, maakt in deze aflevering al verdacht. Ik durf te beweren dat voor de meesten ook gewoon op straat, een hoofddoek iemand al verdacht maakt. Laat staan dat je iemand vanuit de Islam zou zien bidden.

Flikken Maastricht, een “onschuldige” serie over een politiekantoor in Maastricht. Waarschijnlijk gesponsord of geregisseerd door mensen die politiek sterk gekleurd zijn, bedenk ik me nu.

Ik zit zelfs te twijfelen of ik een klacht bij de toetsingscommissies voor de media moet neerleggen, dat deze aflevering zelfs aanzet tot discriminatie en rassenhaat.

Zeker omdat dit script geschreven is in de tijd dat we nog midden in de periode zitten waarin dit probleem; het verkeerd neerzetten en een compleet negatief beeld geven over de Islam, de basis vormt voor de politieke keuzes van miljoenen mensen.

Elke bijdrage in deze negatieve gedachten, die vanuit een weldenkend menselijk perspectief niet passend is in deze tijd en een geheel verkeerd beeld neerzet, daarmee een risico vormt om net nog meer dit negatieve gedachtengoed te versterken, zou niet mogen in net deze tijd.

Hoe onschuldig het ook mag lijken, maar ik weet zeker dat wat ik nu gezien heb, er minstens tien mensen zijn die zeggen; “Zie je nou wel, die Islam is ook slecht voor ons”. Dat zijn er tien te veel.

What if we could timetravel?

What if we don’t see that in our world there is still a huge war going on? What if we close our eyes for all those refugees all over the world?

What if we do not see that history is still going on, and that history repeats itself?

In a 2000 years from now we ourselves are history, in 100 years we all are, and in about 50 years most of my own generation is already history…

Just have a look from out of these time scales, Back to the future part IV, doc. Brown is driving by and takes you with him into a timetravel.

2000 years ago 16 years after the start of the Christian timeline.
Just imagine…but how many people at that time would have heard about Jesus Christ?
How many people do have heard about the Bible, the way of thinking about life, the way of a belief, a religion?

But fightings between people, cruel laws and punishments of people already were going on at that time too! Without any religion, Christianity or Islam, it was just because they where people. Just from out of their thrill to do so. There always have been “The good, the bad and the ugly”.
There have always been men who wants to have the power and try to create a kind of power to have these levels of societies, so we as a human, we create the poor and the rich.

What if the good people who saw this happening and trying to help the poor to get stronger, to use all their power to get it right? Equal for all.

What if they try to tell all the people the stories they saw happening, that they want to focus on the good things, not on the bad, but in many ways try to confince the ones who can not see it happening that it is so wrong?

We are still in the year 16…

What if you where timetraveling in this year and trying to let these people know, what all is possible?
Trying to tell them about all the things we now know.

I am now trying to think about all these things, but it is so overwhelming. I mean where do you have to start?

Try to explain them that we can fly, with about 524 people at once (Boeing 747), 524 people! Flying! From one part of the world to the other.

But they first have to know that the world is not flat, it is a globe! That you can travel around that globe.
And that we even can have a look on this globe from out of space, because we have satelites around it, a space lab ISS. And that spot there at the sky in the night is the moon, men have walked on it!

Do they believe your story?!
That is already something to explain to them, I think people from the year 16 would think you must be crazy!

By the way, there are still people nowadays who don’t believe that men were on the moon. And that is all was studio work and a TV setup.

22 june 1633, Galileo Galilei is in court, he is then about 70 years old, and from out of the catholic church, the “rulers” of that time, this old man has to bend on his knees and say out loud that the earth is the middle of everything. Galilei has to withdraw his theory about the heliocenter. Galilei is even a respectabel professor at that time, he has developed a lot of scientific works on esoecially astro physics, several scientific provements that the world is circling around the sun, and not as the church is telling that the earth has to be the middle of everything.
Only in the year 1992 the catholic church officially brought in an excuse that “they” where wrong. 1992!
In this you can see how strong our human thinking is the moment we stick to a certain idea or ideology and not open minded to look from another perspective.

But we are still in the year 16…so traveling the world by an airplane is not possible to explain to these people, something else then…use soap to wash your hands, lets talk about bacteria and viruses.
Ignaz Semmelweis discovered that the illness and infections in clinics could be drastically cut by the use of hand disinfection. This is the year 1847.
Some doctors were offended at the suggestion that they should wash their hands and Semmelweis could offer no acceptable scientific explanation at that time.
Semmelweis’s practice earned widespread acceptance only years after his death, when Louis Pateur confirmed the excistance of germs.
Do you know that only from the 1980’s on it is promoted to wash your hands and it is a common thing to do! 1980! Long after Semmelweis is death!

Again by keeping the old fashioned way of thinking it is such a problem to get people along to develop.

So imagine…traveling time, 2000 years in the future. Looking back to this time now.
Cancer will be only a desease then, maybe we don’t have to die anymore. One can choose to die, or have eternal “life”. Your brain activity, thinking, experiencing, can be put into a computer, so you still can experience “life”.
But the moment you have had your life, and it is okay to go, you can have your choice to go. And rest in peace.
I think the moment you have done what you have to do on this planet, one will have the wish to go. Sometimes I see older people, who had a really good life, they have their children raised up fine, they have had their job and a nice family, that these people are fine with the idea to let it all go, to pass on to the next level.

4016 it is and one can look back to this time. What stories will then be told?
Who will then be the hero’s they still talk about? What names have written history?
Which days will be remembered?

Is it not that we want to remember? We humans want to learn, to pass on knowledge. Explore the new horizons. Go beyond borders. Elon Musk (Tesla Motors, Paypal and SpaceX), he will definitly be remembered as the one who has made spacetraveling possible. In 2024 he wants to start with interplanetair transport of human beings. In 2040 there is this plan to have a population of 80000 people on planet Mars.
SpaceX is now already the commercial company who transports the astronauts to the Space-lab ISS.

Elon Musk is a visionair, he is focussing on the real problems which will be a treath to life on earth. A big impact of a giant astroid, can make life on earth in one smash impossible. A virus or a chemical wapon developed by ourselves can destroy life here on earth. An extreme change in themperature by global warming. And many more threaths, more then the dinosaurs had, can kill us all, the end of human race.

That is why people who can see all this, started to explain this to others, show them where the focus has to be on. What is important in life, what is your goal in life. What makes it worth to pass on to our children?
But how can you convince the other one?

Telling stories! Sharing experiences one had. Experiences where things which are important in life are to be learned from.
But also the experiences where one has the feeling a miracle has happen. Things which go beyond our imagination. Happenings where most of the people just would pass by, not noticing the beauty of it. Or just will take it for granted, as if it is so common.
The ones who can see all this, the experiences to learn from and the miracles that happen, they want to share it, they want to share the happiness, the joy and the peace it can bring. So people started to share these stories. Stories passing to others, so other people could learn from it and see and experience it themselves.
These stories were written down the moment we learned to write. And there we have it, the Bible, the Koran, all these literatures where born. Written by people, who have the vision of how life can and should be. Trying to make this world a better place.

But still there are too some people who try to get this power, who are so blind and try to keep “what is theirs”.
Even if other people are dying or having the bad luck to be born at the wrong place at the wrong time, there are so many who then only see the loss of money, property, jobs, we can go on and on, from their own. These people can not see the bigger picture here. And especially the people who are in charge, the vision of these people is of huge importance how history will change.
Look at the impact the pope had to the research projects of Galileo Galilei. Only after Galilei’s death in the year 1992 the pope changed this view of the theory of the heliocenter and accepted it as proven.
Look at the handcleaning, what is now so common even in our daily life. Not so long ago even doctors where against it. And here too, Semmelweis got his acknowledge only first after he had died, at the age of 47.
When we look at our history we can learn from it as hell.
“History repeats itself” they say, but if we are smart enough we can learn from it and change. YES WE CAN!

So if we look at history we see that mostly the problem is at the time we want to keep things as things go on. Even if it is so clear that we have to change, people will take a lot of time to change. People want to keep their past. Not losing their property and life.
We have to focus on how can we survive all the threaths coming towards us.
We have to work together on this planet. Make miracles happen and go beyond borders, not building them!
And if you look closer, you will see that we ourselves can make this whole world, this universe, paradise!

If only we could timetravel!

Op wie ga jij stemmen?!

Net in deze tijd staat onze democratie enorm onder druk. Ook al ga je straks stemmen met een zeer goed onderbouwde keuze, stemmen op een politicus of een politieke partij die inderdaad een stem verdiend, maar democratie betekent uiteindelijk toch dat de keuze valt op de meerderheid.

De versnippering in alle partijen is zo groot en het politieke veld is zo verdeeld, dat een meerderheid vinden wel Russisch roulette lijkt. Het is een gok wie straks een meerderheid kan vormen. De regering die straks al die wereldproblemen moet gaan dragen krijgt het zwaar te verduren. Stabiliteit en eensgezindheid is net nu van groot belang om goed onderbouwde en doordachte besluiten te kunnen nemen, besluiten op wereldniveau.

Maar het politieke veld zoals het er nu voor ligt, zorgt er enkel voor dat het allemaal kleinere partijen zijn waar mensen op kunnen gaan stemmen.

Daarbij komt dan ook nog eens dat fake idealisme van één poltieke partij, een partij die politiek gezien helemaal geen draagkracht heeft, een compleet verkeerd gedachtengoed nastreeft, waar dan toch een groot deel van de bevolking van Nederland met ferme overtuiging op gaat stemmen, half Nederland lijkt wel. Een partij die geen partij is, maar bestaat uit een Einzelgänger, een maloot die enkel een grote mond heeft en vanaf de zijlijn, net als bij voetbal, enkel felle kritiek heeft op alles en iedereen. Hij, die dan toch op de een of andere manier een charisma heeft om met het spuwen van extreem idiote ideeën een enorme aanhang weet te winnen. Een aanhang die waarschijnlijk net niet groter zal zijn dan al die versnipperende partijen bij elkaar, maar uiteindelijk wel de grootste kan gaan zijn ten opzichte van al die kleine partijen afzonderlijk. Daarmee wint dan toch de PVV.

En dat zou enkel de gedachte versterken dat de huidige regering wordt afgestraft en Wilders met “zijn partij” zou winnen. Terwijl al die kleine partijen samen groter zouden zijn, maar politiek gezien of vanuit de media, zal dat niet worden opgemerkt. Koppen in de krant als “Wilders wint terrein.” “Nederland kiest PVV.” “Wilders toch president?”
Al die aandacht is gratis reclame voor Wilders en zijn PVV.
Het maakt niet uit wat ze over je zeggen, als ze maar iets over je zeggen. Gratis reclame. Zie de ellende in Amerika. Trump die vanuit de media, vanuit het entertainment, aandacht kreeg, een podium waarop hij zichzelf, zijn naam, zijn merk kon promoten, gratis! Geheel voor niks!

Hier in Nederland precies hetzelfde. Wilders die gewoon de ruimte wordt gegeven om in de media continu zijn politieke agenda neer te zetten. In de media steeds maar opnieuw alle aandacht krijgt, zelfs al verschijnt hij niet in geplande debatten.
Al die aandacht is voer voor net diegene waar niet het gevoel naar toe moet gaan dat ze winnen. Want voor een groot aantal mensen die PVV stemmen is het gewin van Wilders een vrijbriefje, een goedkeuring om geweld te mogen gebruiken. Een vrijbrief om “buitenlanders” keihard aan te pakken, recht in het gezicht vuile woorden te zeggen, want het recht van “meningsuiting” heeft gewonnen. Haat en verderf is het wat de klok gaat slaan, als de PVV nog meer terrein wint, dat moge duidelijk zijn.

Maar er is nog een ander, niet geheel onbelangrijk aspect, de oneman-show die die blonde rakker steeds maar weer opvoert, hij had cabaretier moeten worden ook dan had hij volle zalen getrokken, maar stel, stel dat PVV groots gaat winnen, wie zijn dan die PVV?!

En dan nog iets, de complexiteit van het huidige wereldtoneel. Turkije nu bijvoorbeeld…stel je voor Wilders premier, dan was nu al lang de vlam in de pan gegaan. Haantjes politiek. Waarbij dan uiteindelijk geen enkele winnaar zal zijn. Want politiek is geen wedstrijd! Politiek is geen spel! Politiek is de basis van onze SAMENLEVING. Wetten, afspraken, diplomatieke contacten, wereldvrede proberen te bewaken/bewaren.

Op wie ga jij stemmen?

Waar was jij 11 september 2001?

Als de dag van gisteren. Ik kan het me nog zo goed herinneren. Het was hier in Nederland aan het eind van de dag, daar in New York net het begin van wat een mooie zonnige dag had moeten gaan zijn.

Nu weet iedereen zich dat moment te herinneren waarop op straat bij toeval iemand een opname maakt van een brandweerman, je hoort een vliegtuig vrij laag overkomen, sowieso veel te laag voor New York, het geluid van dat laag overvliegend vliegtuig is niet normaal, je ziet dan ook iedereen naar boven kijken en dan gebeurt het. Het eerste toestel boort zich in de toren. Dat moment heeft zoveel impact, dat meteen alle nieuwszenders live verslag geven over wat er aan de hand is.

Ik ben op dat moment op de afdeling KNO MUMC+, Maastricht, volg er m’n opleiding tot klinisch fysicus – audioloog. Veel van mijn collega’s zijn er ooit geweest, voor hun werk, congresbezoek, uitwisselingsprogramma’s in klinieken, enkelen hebben zelfs bovenop die torens gestaan, herkennen in detail de skyline. Vandaar ook dat het meteen al inslaat als een bom op de afdeling. Iemand had het nieuws gehoord, meteen de TV in de vergaderkamer aangezet, het werd een soort van crisiscentrum, bijna de hele afdeling verzamelt er zich. Staan in een kring om de TV heen. Het is al later op de dag en meestal rond dit tijdstip is iedereen werkzaam aan administratief werk, dan kun je wel zaken even laten liggen. Sowieso is hetgeen wat je voor je ogen ziet gebeuren zo onwaarschijnlijk, maar zo reëel, dat de wereld even stilstaat. Ongeloof, bezorgd, getroffen, verstild kijken we naar de beelden. Niet wetende wat er nog komen gaat.

Het tweede toestel, hoe bizar, live kijkt de wereld naar een gebeurtenis die de wereld verandert, een gebeurtenis die het woord “vrijheid” pas echt een betekenis geeft. Voor 9-11 was er de vrijheid om te reizen zonder nog echt bang te zijn voor een aanslag van deze omvang. Voor 9-11 was er de vrijheid om vrij te denken, waar gewoon iedereen zichzelf kon zijn. Pas vanaf 9-11 worden we ons bewust dat vrijheid niet zo vanzelfsprekend meer is als dat het lijkt. Na 9-11 is het voor het eerst dat Amerikanen zich echt bedreigd voelen in eigen land.

11 september 2001 14:46 uur Nederlandse tijd, 8:46 uur in New York, de stad was net aan het ontwaken, letterlijk en figuurlijk, tot dan was het een stad waar alles kon. In één klap, die later blijkt uit meerdere aanslagen tegelijkertijd te bestaan, wordt die vrijheid van de aardbol geveegd. Vanaf dan is het vanzelfsprekend om een strengere controle op vliegvelden te moeten ondergaan, vanaf dan is geloof en islam bijna onafscheidelijk onterecht verbonden met dood en verderf.
Vanaf dan is er schijnbaar een vrijkaart om te vechten voor je eigen vaderland, geboorteland, met vooral de Amerikaanse vlag als mascotte.
Vanaf dan is de wereld waarin we leven, een wereld waarin bewust het vieren van vrijheid misschien net de beperking geeft om echt van vrijheid te genieten.
Een selfie op ground zero is not done, maar is het misschien net goed om zo’n plek met je vrienden te delen? Te laten zien hoe immens groot die plek is, hoe verdrietig het is om al die namen te zien, mensen die op die mooie zonnige septemberdag het leven moesten laten gaan. Sommige zelfs er bewust voor moesten kiezen er zelf een einde aan te maken of levend te verbranden. De honderden die in het diepen springen om zo minder pijn te ervaren in de laatste minuten van hun leven.

En nog steeds elke dag sterven mensen door geweld, door idiote acties van terroristen, criminelen, mannen en vrouwen die vanuit een compleet verkeerd geloof, opvoeding, ideologie “strijden” voor net die vrijheid die zijzelf volledig stuk maken. Een drang om alles te vernietigen waar ze net voor willen gaan.

Nu 15 jaar later is er nog elke dag wel een 9-11 die mensen ondergaan, maar dan op plekken op deze aardbol waar niet zo velen van ons zijn geweest, op plekken waar we niet de skyline van herkennen, op plekken die voor ons lijken aan de andere kant van de wereld te liggen, een compleet andere wereld te zijn. Maar toch is het hetzelfde, gaan er bijna elke dag levens onnodig verloren in een strijd die geen strijd is.

Daarom, zodat we nooit zullen vergeten…

A little boy on the beach

One year ago. We all still have that picture in our mind, that little boy, with his red and blue clothes, laying with his face down on the beach, death…Aylan is his name. That he may rest in peace.

This is what I had to say at that time:

I have to say a few words…

A little boy lying on the beach…

From now on most of us have to think about Aylan, a three-year old boy, lying there, at the beach, his face down in the water…dead…

that he may rest in peace…

How many signs does our human race need to notice that we ourselves have the power to make this world hell or paradise?!

It is not OUR country, OUR religion, OUR land anymore!
How can people still fight for something which has happened or planned hundreds of years ago?! These lines of borders are only on paper!
Human rights have to be stronger than borders on paper or law written years ago. Time has changed!

Social media has the power to save this world. Look at what it did with arrogant people who think they can shoot the most beautiful animals for fun.
We have the POWER to make this world a place where every individual can live in paradise. Every individual!!
In some way we have the skills to do so, but it seems as if it is a kind of a challenge; Is the human race capable enough to make the best out of this?
I think that even FB makes now part of this whole challenge. The power is in it to change this world!
To make it a better place!

And I am sure that in all religions the basic elements are all the same! I think that people thousands of years ago have tried to discribed the way how life can be a miracle.

For me it does not matter what name we use, God, Allah, me myself, I even do not use any name, I do have respect for something which is bigger than us as a human being, this is so big no words can discribe it, but…we had to give a name…so we named it God or Allah. What I know for sure is, that this Allah, God, gives us a chance to make miracles happen! I belief in the power of Belief, but we have to do it ourselves!
It is not that a person from above is looking at us and watches us how we do it. Something bigger than us, than the whole world, gives us a chance to do good. This power is in everyone!! But one has the choice to use it!

If we really have our eyes open, miracles discribed as in the Bible or Koran even happen today. But we have to see it and we ourselves have to do it, we as a human.
And we as a human race have to stop wars where it is about land, belief, religion, gender, wars about if we use the name God or Allah, we are here together on this planet, and God, Allah or you name it, is everywhere in every person, flower, animal, cloud…for example take a glass of water and just have a look at it! Really if you just look at it, it’s amazing!
It’s clearance and the structure of it..something which is so common for us, if you think about how difficult it is to get a clean glass of water in wartime, then you maybe can see the beauty of it.
The power of water is amazing, when you have an injury you can clean it with water. But we are so used to it, we even can not see this power anymore. We just take it for granted!

The reversed boiling frog experiment?!

We nowadays have the knowledge to make clean water. To bring it back how it once was, as in paradise.
And I can tell you this, the knowledge is there, to make this whole world a paradise! We as a human we develop we explore, everything is already there. It dependance on us how quick do we get to that point to have the skills to do it?!
We can cure cancer, I have a strong belief in that, but then we have to have more people who do good research, not for money. But really to find a cure!

And still God, Allah, this power to do something good or to do something miraculous, is always with us, everything to do better is there, but WE have to do it ourselves! Together!

And today even it is more clear to me! The moment I saw The New Horizons taking pictures of Pluto. A day later we could see those pictures on our phone!!! That is already amazing!!! Out of physics this is a real miracle!!!
But it takes a long time for us to get there. It still is not possible for us to go further away than our own solarsystem! So still a long way to go! In distance and in knowledge!
In a few thousands of years the sun will collapse, the earth is then taken by the fire of the sun. That is astrophysics, that is what we know already. If we want to survive as a human race, we do have to stop thinking about money and land! We have to go and work together! And especially in Education and knowledge we have to invest.
I hope that the gifts we have; to think and make decisions and the knowledge to go beyond new horizons, we as a human race maybe can save this planet in all it’s beauty, art and culture…and that for every individual person, child or adult, this place can be paradise!
And that a little boy on the beach, in our imagination is just a boy playing at the beach and having fun!

Alsjeblief, zeg nog eens Geodriehoek!

Ze zit naast me, 11 jaar, samen kijken we vanaf de bank naar een man, blond geverfd haar, een volwassen man die een menigte toespreekt en scandeert; “Wat willen jullie?! Minder Marokannen?! Minder Marokannen! Daar gaan wij voor zorgen!”.

Ze kijkt naar mij, ze lijkt zó op haar moeder; de donker bruine, bijna zwarte ogen, haar zwart krullend haar, haar hart van goud, haar trots gevoel dat haar roots Marokaans zijn, het land, het eten, de manier van leven, het land waar ze als klein kind vaker is geweest om haar familie te bezoeken, maar ze is ook trots om Nederlander te zijn, de tolerantie, de open mind, het land waar alles mag en kan, ze spreekt zelfs met de harde “G” en haar Limburgse wiskunde leraar vraagt haar steeds in de klas, “Alsjeblief, zeg nog eens Geodriehoek!”, omdat ze het zo leuk uitspreekt met die duidelijke harde “G”, zij die met normen en waarden is opgegroeid vanuit een islamitische achtergrond, net zoals ik met normen en waarden ben opgegroeid vanuit een katholieke achtergrond, zij die letterlijk geen vlieg kwaad kan doen, zij die de meest sociale meid is die ik ooit ben tegengekomen, zij, zij kijkt me aan en vraagt;
“Dyon, wat hebben wij misdaan?!”.

Toen, maart 2014, was ze elf, nu twee jaartjes ouder, nu weet zij zelf ook dat het woord “Marokkanen” meerdere betekenissen heeft, net als het woord “bom”.

“Jij bent de bom man!” Heeft toch een hele andere betekenis dan de bom die gisteren explodeerde in hartje België. Maar het kiezen van woorden in net deze tijd is zó belangrijk!

En als politicus moet je dat weten!

Obama bijvoorbeeld doet dit op zo’n majestueuze manier, hij ís gewoon een president, een wereldleider.

“Keep calm in times of terror!”

De vrijheid van meningsuiting is een goed recht, maar dat recht geeft geen recht om alles te mogen zeggen en zeker niet als politicus!

Wilders zou net in zijn functie als politicus ook moeten weten welke gevolgen dergelijke uitspraken heeft!
De woorden die hij als politicus kiest, moeten hoe ook weloverwogen zijn en op geen enkele manier een middel zijn voor het aanzetten tot haat voor een bepaalde bevolkingsgroep.
Wilders zou als politicus, en zeker als je een functie als president van een land ambieert, moeten weten dat het niet altijd mogelijk is, om in die functie gewoon blind te roepen wat zijn mening is! Als hij wil roepen wat hij allemaal te zeggen heeft, moet Wilders gewoon burger blijven, maar niet in functie van een land of burgers zijn.

De vrijheid van meningsuiting is een goed recht, maar dat recht geeft geen recht om alles te mogen zeggen, dan heb je als politicus het spel niet begrepen en mag je geen politicus zijn.

Het gaat mij niet om deze man te stoppen, maar mensen te bereiken die nu nog twijfelen om straks weer op hem te gaan stemmen, deze mensen te overtuigen dat Wilders en vooral het gedachtengoed Wilders een groot gevaar is voor net alles waar hij voor pleit; een betere SAMENleving!

Ik wil het zelfs nog sterker maken, een commissie van geleerden mag wat mij betreft toezicht gaan houden op mensen die politiek bedrijven en op het moment dat zij in die functie het boekje te buiten gaan een flinke boete krijgen of zelfs uit hun functie worden gezet. Net als bij de reclame code commissie die toezicht houdt op reclame.
De wereldeconomie en wereldvrede is afhankelijk van politiek! Politiek is toch belangrijker dan reclame of entertainment, daar zijn wel commissies die toezicht houden.

Politiek is in mijn ogen veel belangrijker! Waarom gaan we er dan zo laks mee om?

Zien doet volgen

Een mooi verhaal in de krant. Van twee bijzonder mooie mensen.

De media mag aan dit soort berichten meer aandacht geven.
Uhmm…wacht eens even, de media, social media, dat zijn wij nu ook! 😉

Ik ga het hier gewoon oppakken, het delen van mooie berichten, van mooie mensen.

Het goede in de mens. Inspirerend voor anderen. Laten zien waar het echt om draait in deze wereld; er voor een ander kunnen zijn! In welke vorm ook.

Ik ben er zelfs van overtuigd dat als er in de media meer aandacht voor zou zijn aan dat wat er wel goed gaat in de wereld, sowieso de wereld beter zou zijn.
Met bijna enkel aandacht voor aanslagen, geweld, idiote politieke gebeurtenissen, gaan we voorbij aan al die bijzondere positieve gebeurtenissen, acties, projecten die veel meer kunnen bereiken om de wereld een betere plek te maken.

Is het niet overal zo dat “zien doet volgen”?
In opvoeding, onderwijs, zelfs gewoon in het leven.

Daarom, deze keer in dit blog aandacht voor het goede in de mens.
Ben Ummels is gedetacheerd vanuit MUMC+ bij Adelante als fysiotherapeut. Eigenlijk een collega dus, vandaar dat mij dit verhaal nog eens extra aanspreekt.

https://www.adelante-zorggroep.nl/nl/nieuws/2016/9/vakantie-opsparen-voor-weeskinderen-in-thailand/